siirHafif sallanıyor uzakta bir yaprak,
Ben penceremden izlerken dünyayı.
Renkler artık hep siyah, son durak,
Gözlerimi kapatınca duyuyorum acıyı.

Ümitleri başka diyarlarda bırakarak,
Yorulmuşum, zor bilmişim yaşamı.
Tatlı küçük mutluluklarda aramışım,
Elimden kayıp giden zamanı.

Ne mi kalmış şimdi ardımda;
bir kopuk gitar teli,
bir kirli gözlük,
bir şiir mısralarını anlamadığınız,
günlüğümün arasında,
bir de kalem,
size kendimi anlatmaya çalıştığım…

Ben hepinize, ama hepinize çok dargınım…

Bu yazıyı paylaşın