Sokak Lambası, ayrılık, hasret, kırmızı, karanlık, ankara*

Kırmızı Çizgiler

Yoldayım; bilmediğin,
benimse söylemediğim..
Ümitsiz bakan gözlerim,
hani şu sevemediklerin,
kapanıyor rüyalarınla senin..
görmüyor ne haldesin,
ölüyor; sen nerdesin?

Yoldayım; uzak dediğin,
hiç merak etmediğin,
derindeyim, çok derindeyim,
unutulmuş.. bildiğin..
yıkılmış seslenilene değin,
ses yok,
yol yok,
yolcu yok,
umut yok…

kırmızı çizgiler var sadece,
gecenin karanlığında parlayan,
ne umut taşıyan yarınlara,
ne merhem olan yaralarıma,
ne ağlayan benimle,
ne elini omzuma atan..
ve bir de ben bu karanlıkta,
ağzına gelince adın, dilini ısıran,
kendine kızan, susturan..

artık;
ne söylediklerimin önemi var,
- söylenenler doğru,
- kaybedecek bir şey var,
- ağlanacak bir çift göz,
- istiyorum?
- istiyorsun?
- istiyorduk?
- oldu?

…sormamak lazım…
üzerine toprak atılanları,
karıştırmamak lazım…
susmak lazım…

*resmin orjinali deviantart’tan alınmıştır.

Etiketler:

Bu yazıyı paylaşın

Paylaş! |