- Cumartesi günü annem ve babam Ankara’ya geldiler. Ablamın benim için yaptığı “Çılgın Doğumgünü Partisi”ne katıldılar Pazar günü doğumgünümdü ama nedense cumartesi gecesi kutladık

- Pazar günü Toplumsal Duyarlılık Projesi kapsamında ortaokul öğrencilerine Fen Bilgisi anlattım. Benim için çok zevkli oldu, umarım çocuklar da eğlenmişlerdir. İlk ders olduğu için biraz takılmış olabilirim ama bu hafta biraz hazırlıklı gideceğim. Belki hediye versem çok daha güzel olur diye düşündüm.

Bu yazının devamını da okuyun »

Aslında uzuuuun uzun bir yazı yazmak isterdim ama birkaç cümle kurmayı daha uygun gördüm şu anlık. Sadece bugünlerde çok mutlu olduğumu, ilkbaharın fiziksel olarak gelişine ek olarak, daha güzel bir baharın içime doğduğunu burada saklamak istedim. Gülümseyen adamlarımın daha fazla gülümsemeye başladığı bugünleri, ne olursa olsun, güzel hatırlayacağım Bazen hayata bakışımın değişmekte olduğunu düşünüyorum..

Sertalp’in yaptığı en büyük hata fazlaca hayal kurmasıdır. O öyle olsun, bu da böyle olsun, “keşke” şu da şöyle olsun.. Sonra birer birer o hayallerin kırılmış olduğunu görmek öyle acıtıyor ki canını. Üzülüyor, üzüldüğünü çok da kelimelere dökemiyör. Okuluna gidiyor, geliyor, yatıyor, uyuyor, ders çalışıyor ama aklı hep parçalanmış hayallerinde. Uykularının bile düzeni kaçıyor. Neyi eksik yapıyor, neyi fazla yapıyor da böyle oluyor?

Sorun; belki de hayallerine kendini çok inandırmasında.

Bu yazının devamını da okuyun »

Bi günde 2 kabul gelir mi ya? Hüseyin’den sonra Enes’in de kabulu geldi. Enes de Purdue University, School of Industrial Engineering‘e kabul aldı. Ama hikmet çok uyumaktaymış onu anladık

Ya millet çok kabul almaya başladınız. Bundan sonra tek yazıda toplicam bunları ya, habire blog yazdırıyosunuz bana =D

Üniversite hayatımı paylaşan, oda arkadaşım Hüseyin‘in Eindhoven University of Technology (Technische Universiteit Eindhoven)’dan master derecesi için burslu kabul aldığını öğrenmiş bulunuyoruz. Bir de buradan tekrar edelim; “Hayırlı olsun üstad, gözün aydın”

İnsanın, dilinin ucuna gelip de söylememesi gereken şeyler olduğunda dilini ısırması gerektiğini yeni öğrendim. Bazen hayat ne kadar da zor…

Artık eminim ki takımlar ve taraftarları arasında doğru orantı var. Takım nasılsa taraftarı da öyle. Ama taraftar doğası gereği mi o takımı seçiyor, yoksa o takımı önceden seçip sonra mı doğası değişiyor bilemiyorum. Ama şurası net; her takımın taraftarının ayrı bir psikolojisi var. Gücenmek yok, ben kısaca şöyle söyleyeyim düşündüklerimi;

Bu yazının devamını da okuyun »

Yok senin bir aklın. Düşünmüyorsun, öylesine hareket ediyorsun. Onların peşine beni de sürüklüyorsun. Kafan atıyor esip gürlüyorsun, bazen gidip ağlatıyorsun beni. Dışımdaki Ben’i rahatsız ediyorsun. Seninle uğraşmak istemiyorum. Ya sesini kısmalı senin, ya da bırakmalı yapabilesin istediğini diye. Düşünüyorum, bi yolunu bulamıyorum. İkimiz de aynı kapıya çıkıyoruz sonuçta.

Masasında oturuyordu. Sigarasının dumanına üfleyerek yol vermeye çalıştı. Ne yazsa bilmiyordu önündeki boş kağıda. Bir itiraf mektubu mu, intihar mesajı mı, yaşadıklarının özetini mi… Ne yazmalıydı da içindeki acı çıksındı dışarı. Üzerine eğildi kağıdın, sandalyesi gıcırdadı ve o okunaklı bir biçimde şunu yazdı

Ben satırlarımı, senin için mi yarım bıraktım yani? İnanmam.

Ne zamandır bir roman yazmayı deneyeyim diyordum. Bugün farkettim ki aslında o kadar çok şey birikmiş ki içimde, belki de artık yazmanın zamanı gelmiştir.

MP: Mathematical Programming. Bilkent Endüstri’de 6 yıl sonra tekrar açılan, an itibariyle kolay görünen, ama gün geçtikçe zorlaşacağını düşündüğüm ve kaderin bir cilvesi sonucu almış olduğum ders. Ders kodu IE411. Asıl amacının nonlinear programming olduğuna dair bir iddia var. Henüz göremedik, bekleyişteyiz.

Bu yazının devamını da okuyun »