Geçen hafta havalar 30 derecenin üzerine çıkacak dediler. Haftasonu galiba öyleymiş. Şimdi bir haber sitesinde diyor ki “Ankara’da sıcaklık 23 dereceye kadar yükselecek”. Bi saniye, nasıl ya? 30 dereceden 23′e yükseliyor mu yani sıcaklık, ben mi bilmiyorum.

Ey gidi Orwell, seni andık dün gece. 30 gramdan, 20 grama çikolata artışını da sen söylemiştin değil mi =)

Büyüdükçe insanları tanıyorum, insanları anlıyorum. Adam gibi olanını da görüyorsun, söylediği her sözün arkasında duran; üçkağıtçı, çıkarcıyı da görüyorsun dün öyleyken, öyle derken bugün böyle olan.. Anladıkça, sevdiklerimi çok seviyorum, sevmediklerimden daha çok uzaklaşıyorum. Biliyorum, iyilikte siyah-beyaz yok sadece; gri bölgeler de var ama bembeyaz olanları görünce siyaha yakın olanlara tahammül etmek zor hale geliyor.

İnsanları anladıkça, artık kimseyi anlamamak istiyorum.

Geçen hafta çarşamba gecesi proje raporu için uyumadım. Perşembe gecesi websitesi için çok az uyudum. Sonraki gecelerin ikisinde oyun oynadım geç uyudum. Yarın öğlene midterm vereceğim için bu gece de ya çok az uyuyacağım ya da hiç uyumayacağım. Geçen sene olsa buna hiçbirşey demezdim, çünkü zaten her gün geç yatıyordum, sabahki derslere pek gitmiyordum. Ama dördüncü sınıfta çoğu sabah dersime gittiğim için uykum düzene girmişti, bu yüzden bu tip durumlar beni çok etkiliyor. Gün içinde uykusuz uykusuz geziyorum. “So, that’s the problem.”

• Enes’in ödevi ve Hüseyin’e yeni hediye aldığımız hoparlörleri denemek için 1984 filmini (tekrar) izledik. Neden bu kadar değerli olduğunu tekrar anladık, hakkını teslim ettik. Distopyaların şahı padişahı karşısında bir kez daha selam durduk =)
• Geçen telefonda oynayabileceğim oyunları ararken Simcity Metropolis diye birşey buldum. Telefonda minicik ekranda biraz vakit geçirdikten sonra yılların eskimeyen oyunu Simcity 3000′i bilgisayara tekrar kurmaya karar verdim. Şu finaller bir bitsin Roller Coaster Tycoon 2′yi de kuracağım tekrar =)
• Bu yazının devamını da okuyun »

Sevgili Boston önce kabul ettik dedi, daha sonra bekleme listesindesin dedi. Ben de “senin için ağladım yalan mı yalan mı, gençliğimi harcadım yalan mı yalan mı, GRE, TOEFL alayı yalan mı yalan mı, yalanmış meğer” dedim =) Onlar da evet sahiden yalanmış dediler =D

Sonuç: Bir süre daha Bilkent’teyiz sanırım. =) Tübitak bursu da çıkmış, paşa paşa yüksek lisansımı yaparım bildiğim yerde.

Bizde tartışma kültürü hiç yok. Eften püften konularda birbirimizi kırana kadar, ağzımızdan acayip kelimeler çıkıncaya kadar tartışmayı bir marifet sayıyoruz. Lafta altta kalmamak gibi bir anlayış var her nedense. Bırak kardeşim, isteyen istediğini desin. Cidden, sahiden soruyorum; karşındaki sana ters birşey söylediği zaman, cevap vermeyince bunu kabul mu etmiş oluyorsun? Hiç alakası yok. Cevap vermemek senin erdemini gösterir bazen. Söz gümüşse sükut altındır lafı öyle hava civa olsun diye söylenmemiş di mi? Herkes konuşur, herkes tartışır. Tartışmayı bitirebilmek asıl marifet.

Bu yazının devamını da okuyun »

Yağmur sonrası toprağı koklarken,
Gökkuşağını yeniden görür gibi.
Gözlerim güneşten kamaşırken,
Elimdeki uçurtmayı sıkıca tutar gibi..

En sakin notaların arasında,
Üzeri paslı çocukluğumu anımsar gibi..

Gözlerinin içine bakarken,
Zaman çoktan kaybolmuş gibi.
Her bir küçük hatıra anımsanırken,
Aslında en değerli hazineymiş gibi..

En coşkulu notaların arasında,
İçimdeki sevinç ortaya çıkıyor gibi..

Yazıyorum bu satırları sanki,
Seni anlatabilecekmiş gibi…

Bilkent’te ilkbahar dönemlerinde bir haftalık “spring break” – ilkbahar tatili – oluyor. Genelde ilk sınavlardan sonra, ikinci sınavlardan önce.. Hani çocuklar bi nefes alsınlar, havalar tam ısınmaya başlarken akılları dışarıda kalmasın diye… Tatilin 3 tam ve 2 yarım günü bitirme projesi için Tekirdağ’daydık. Zaten tatilden birşey anlamamıştık, dönüşüne de pek güzel süprizler bizi bekliyordu. Sevgili hocalarımız sınavları güzel güzel (!) okumuşlar. “Tatilde özlettiniz kendinizi” modunda bizi karşıladılar.

Bu yazının devamını da okuyun »

Sevgili okurlarım =)

Bu satırları size Esenboğa Havaalanı’nda, 110 ve 111.kapı arasından yazıyorum. Elektriğini sömürdüğümüz kafeden kaldırmasınlar diye çay aldık. Çay 6.5 TL’ymiş. Ayrıca buradaki Burger King’de menü fiyatları da 17 TL civarında. Açız. Tüm bunların üzerine saat 15.00′te kalkması gereken uçağımız arızalanmış. 17.30′da kalkacak dediler önce, sonra tamir edemedikleri için yeni uçak getirmeye karar vermişler, o ise saat 18.00′de burada olacakmış. Şu an saat 16.55. 2 saattir uykuma yenik düşmemeye çalışıyorum. Enes’le Boston’da ev bakıyoruz internet üzerinden. Bosch’taki akşam yemeğini kesin kaçırdık artık. Moralimiz ona da ayrıca bozuldu. Varınca biraz proje bakacaktık, bu gidişle o da yalan olacak. Biraz önce THY’den bir yetkili geldi, yolcular sinirlerinden alkışladılar. Enes de merak etti, onlara bakmaya gitti. Yolcular sinirli, yolcular gergin. Daha doğrusu yolcu olamayanlar =)

Ama hayat genel olarak çok çok iyi gidiyor. Ne kadar terslik olursa olsun hep iyi moddayım bu aralar. Carpe diem!

Dip Not: Bu Enes’in gidişleri bana iyi ilham oluyor ya, o yokken hemen arada yazı patlatıyorum

Dip Not 2: Dün Enes’le master burslarından konuşuyorduk. Bizim bursun %20′si vergiye gidiyormuş. Enes de yattığı yerden “çek ellerini cebimizden Obama” dedi, gülmekten koptum =) Tam muhalefet bu çocuk.

Dip Not 3: THY yolcuları sakinleştirmek için kola sandviç falan dağıtıyor. İnsanların hemen sesi kesildi =)) Kuzucuklaaar =))

Nasıl keklendim bugün ya… Sabah Mathematical Programming sınavım vardı, felaket kötü geçti, moralim bozuk şekilde yurtta yatmaya gittim. Bi baktım Olcay mesaj atmış diyor ki “Benim Georgia’dan olan kabülü iptal etmişler iş tecrübesizliğim nedeniyle ….. Öğlen  Burger’a gidelim”. Hayır yani baştan şüphelenmeliydim, böyle bir felaket başa gelecek, o da öğlen yemeği düşünecek. Aradım dersteymiş. Neyse öğle arası beraber Burger’a gittik, Aylin de Olcay’ın oyununa katılmış “sıkma canını” falan diyor. Konuşuyoruz  benim de acayip moralim bozuldu, nasıl olur ya mail atsaydın falan diyorum. Sonra bir aydınlanma yaşadım, içimden dedim, bu çocuğun moralinin daha bozuk olması gerekirdi. “Şaka mı bu iş ya” dedim, o da itiraf etti ama kendimi bi kötü hissettim ki, öyle böyle değil. Kara Liste’me ekledim sizi, hatta bunun için Kara Liste diye birşey oluşturdum, ikinizden de intikam alacağım. Şu an bir plan kurmaktayım. Allah’ım ya bi de sabahleyin çıkarken “bugün 1 nisan, kimseye keklenmeyelim” demiştim içimden. Herhalde MP sınavında Barbaros Hoca’nın tokadı fena yaptı beni…

Ama yine de güzel bir 1 Nisan oldu, belki de en güzel 1 Nisan bu olmuş oldu =)