İnsanlar her zaman bir şekilde kendilerini birilerine anlatmayı istiyorlar. İster sıradan bir kişi olsun, ister kral olsun. Yaptıklarının “toplum” tarafından kabul edilmesini, yaptığı işlerin “güzel” olarak değerlendirilmesini ister. Blog tutmak bir anlamda insanın (veya özelde benim) kendimi ifade etme denememdi(r). Denememdi diyorum çünkü blogun benim için geldiği nokta benim için artık rahatsızlık verici denilebilir.

Nisan ayında yazmaya başladığımda keyfim oldukça yerindeydi. Yazıyordum nasıl istersem. Yorum gelsin diye diğer blogları da dolaşıyordum, onlara yorum bırakıyor benim yazdıklarımdan da haberdar olmalarını istiyordum. Onlardan gelen her yorum beni mutlu ediyordu. Neden mi? Başta dediğimiz gibi yaptığım işlerin takdir ediliyor olması hoşuma gidiyordu. Sanırım hiçbir insan yazdıklarını kimse okumasın diye internete yazmaz.

Malesef blogdan eskisi kadar tat alamıyorum. Diğer yerden buraya çıktım çıkalı tam anlamıyla bir tatsızlık var. Yazdıklarım pek bir tuzsuz gelmeye başladı.

Özellikle siyaset yazılarından kaçınıyorum. Siyasetin insanları çok tartışmaya ittiğine ve bu yüzden toplum dokusunun zedelendiğine inanıyorum. Çok istesem de bazı konularda yazmıyorum. Son zamanlardaki tartışmaların da ülkeyi nasıl kaosa sürüklediği açık zaten.

Kendimden birşeyler vermeye başladığım zaman blog tutmayı bırakacağım diyordum içimden. O zamanın geldiğini gördüğüm için tamamen bırakmayı düşünüyordum son günlerde. Ben kendimi ifade edemedim maalesef.

Blog yazmayı bırakmıyorum, siteyi kapatmıyorum. Fakat bundan sonra sitemi yorumlara kapatıyorum. Kendim çalıp kendim söylemeyi uygun gördüm. Yazılara belki kısa bir ara da verebilirim ama bundan sonra daha rahat yazacağıma inanıyorum. Kimsenin beğenisine yazmıyorum, kendim için yazıyorum. Okuyanlar da benden bir parçadır, onların fikirleri de elbette değerlidir ama kimseyi de zorla yoruma zorlamak istemiyorum.

Evet, yazıları bundan sonra yoruma kapalı olacak. Bana söylemek istediğiniz birşeyler varsa İletişim kısmından fikirlerinizi bildirebilirsiniz. Hepinize güzel günler…