yat...
Sait Faik (Abasıyanık)’ın sanırım blogcuların hiç dilinden düşürmediği bir yazısı var. 1938 yılında pasaportuna yazılan “mesleksiz” ibaresinden dolayı çok kızmış ve şu satırları karalamıştır:
“Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütücüye, kalem kağıt aldım. Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.”
Eskiden bir kez blog yazarlığını bırakmayı düşünmüştüm. Canım çok sıkılmıştı bazı şeylere. Bir hırs olarak görmüyordum ama insanın kendini böylesine ifade etmesini de açıklayamıyordum. Hâlâ, bana sorulan “neden blog tutuyorsun ki?” sorusuna net bir cevap verebilmiş değilim. Her ne kadar Özel Hayatın Gizliliği Prensibi’nin (ÖHGP 
) bir savunucusu olsam da, yine de yazmadan edemiyorum. Yazmak zamanla yapmam gereken bir ödev gibi oldu. Her ne kadar son zamanlarda bilgisayar üzerine “ucuz” yazılar yazdıysam da beni tatmin eden yazı stili onlar değil.
İnsanın yaşamının her anında birşeyleri üretmesi güzel birşey. Yazı yazmanın üzerimde birçok olumlu etkisi olduğuna inanıyorum. Sevincimi, üzüntümü buraya aktarıyor, burada değerli insanların yorumlarını alıyorum. Bu inanın, beni çok ama çok mutlu ediyor. Bazen kelimeler kifayesiz kalıyor, derdimi anlatamıyorum.
Bugüne dönelim, Oper dersinin sınavı vardı. Sene başından beri ısınamamıştım, artık tamamen buz tuttum. 3 saatlik sınavda 1 saat oturmaya ancak dayandım. İşin aslı şu ki, insan yapmak istemediği şeyleri cidden yapamıyor. Hep derler ya başarmanın ilk şartı inanmak diye.. Doğru ama kısmen. İnanmak yeterli değil ama büyük bir yardımcı. Dersi başından beri sevmiyordum, hala da sevmiyorum.
Sınavın kötü geçmesine üzüldüm ama daha çok yaptığıma üzüldüm. Evimden buraya, derslerden kalmak için gelmedim. Üzerimdeki emeğin haddini hesabını tutamıyorum ama nedense ders çalışmada yetersiz kalıyorum. Ne kadar acı… Eğer üzerimdeki şu emeklerden dolayı hesaba çekilirsem inanın ne derim bilmiyorum. Annemin, babamın, ablamın hakkını neyle ödeyebilirim ki? Benden tek beklentileri okulumu tamamlayabilmem şu anda. Öyleyse açık sözlü olayım. Neden çalışamıyorum? Galiba yeteri kadar bu bilince hala kavuşamadığımdan. İç disiplin eksikliğinden ya da… Yani gelip başka biri bana bunu veremeyeceğine göre galiba yavaştan yavaştan şu ders çalışma disiplinimi rayına soksam iyi olacak.
Üzgün müyüm? Biraz. Umutsuz muyum? Henüz değil.
Sizi çok sıktıysam affola. Hayatınızın her gününün, size ayrı bir sevinç ve enerji vermesi dileğiyle…
15 Kasım 2007, 22:44
yazmasam kusacaktım:
“yazmasam deli olacaktım” sözünü ilk defa, şimdi bloğunu- sorumlulukları yüzünden- bırakmış olan butterflyvalley’in bloğunda görmüştüm… o, bu sözün hakkını çok iyi veren bir blogcu idi; o kadar çok yazardı ki :=))
gelelim yazma tutkusuna…
işte bu, tam da ben de olan bir şey…
şey oluyorum bazen; kusacak gibi… içimde bazı şeyler o kadar birikiyor ki, o an gidip onu hemen yazıya dökmeliyim yoksa geberirim…
son yazımda da olan buydu… o yazıyı yolda yürürken içimden yazdım… hem de epey ayrıntılı… o kadar tekrarladım ki içimden, ağırlık oluşturmaya başladı artık…
eve geldim, hemen pc başına geçmek istedim… eşim “ne bu acelen gelir gelmez” dedi… ağzımı kapattım ve kusacakmış gibi yaparak “kusmalıyım, duramıyorum” dedim
eşim anlam veremedi… “ne var, ne oldu?” diyerek şaşkın şaşkın baktı…
yolda içimden bir yazı yazdığımı ve onu hemen yazıya dökmem gerektiğini, içimin o yazı ile dopdolu olduğunu söyleyince bastı kahkahayı… ardından da bir iltifat: yazar kocacım benim, demek yazmak böyle bir şey
evet, yazmak böyle bir şey…
ben dün, yazmasam kesinlikle kusacaktım
15 Kasım 2007, 23:16
Bir çok kez bloğu kapatmayı denedim…Ama bende neden kapatamadığımı hala anlamıyorum..Hala da bu düşünce kafamda var..Sessizce yok olmak…Yazmayı bırakmak değil amaç,ama tanımını bile bilmediğim bu dünyanın içinde olmak bazen beni boğuyor…Kağıtlara karalıyorum,karalıyorum,karalıyorum…
……………..
Aslında yaşadığın belirli pişmanlığı bende yaşıyorum şu sıralar..Ama bazen öyle bir noktada duruyoruz ki,kendimiz bile ne yaptığımızı anlayamıyoruz..
………….
biliyorum saçmaladım…bu aralara bende depresıfım,nedense hiç bişiden haz almıyorum…
sebep:bilinmiyor…
Bomboş bir cevap kağıdı işte…
……..
sıkma kendını ,emın ol ki geçer.desende geçerde…gel de bana sor..
neyse kendıne ıyı bak..uzun zamandır konusamıyoruz..
mavı kelebek kuşkulu..
16 Kasım 2007, 00:46
Nihat Abi; senin gibi dolu dolu yazabilsem inan ben de kusacak gibi olurdum
Yazılarını büyük bir zevkle okuyorum gerçekten… Yorumun için çok teşekkür ederim…
Missing86; yine depresif gördüm seni.. ya çok iyisin ya çok kötü… bakalım dengeyi bulabilecek misin?
16 Kasım 2007, 08:59
sorumluluk bir kere çöktü mü omuzlarına, ne yaparsan yap yaptıkların az gelir sana. bir kerecik başarısızlık, başarısızlık değildir sertalp.
elbette ki toparlayacaksın. bu halini sonbahara veriyorum
16 Kasım 2007, 12:16
..
çok sevdiğim arkadaşım ve eski yıldızım(şu an forumumda boy gösteriyor fly adıyla..nihayet…) butterflyvalleyin..yazmasaydım deli olacaktım sözüne onun kadar iyi yakışan az blogcu var..her sabah yüzümü yıkar yıkamaz okurdum onu..sonra dedi ki..o kadar işimin arasında..(kendisi hukuk doktoru ) masterımın arasında ödevlerimin arasında bloga birşeyler yazmak sorumluluktan fazlası oldu..yazmazsam deli oluyorum artık derdi..sonunda bu sorumluluk hadiini aştı..ve blogu bıraktı..uzun zaman yazmasına rağmen yoruma katılmayı sevmezdi..okurdu..eğer yoruma giderde hoş olmayan birşey yazarsam diye rahatsız olurdu…sorumluluk istiap haddini aşarsa böyle oluyor işte..
amaç eğlenmek olmalı desem de kendim bile bu işi eğlenme amacının dışında yaptığımı biliyorum..evet..bu bir sorumluluk..yazmam gerek..anlatmam gerek..yada birilerine gidip okumam gerek, yormam gerek diye düşünür pozisyonundayım..blogumu hiç kapamadım..kapamak istermiyim bilmiyorum..düşünmedim..ama insan sadece sevdiği işi yapınca mutlu oluyor..zor da olsa vakit ayırıp buralarda dirsek çürütüyoruz..
sınavının kötü geçmesi ve dersle aranda fiziksel bir çekim olmamasına gelince..bu dersi sevmemen demek o derse çalışıp da aman bir an önce atayım şu dersi başımdan da..finaldi , zayıfdı uğraşmayayım demekten daha kötü..sevme..sevmek zorunda değilsin..ama sorumluluk başta kendine sonra çevrene vereceğin zararla örtüştüğünde düşünmen gereken başka sorunları da doğuracak..o halde..sorun doğmadan şu ders sorununu ortadan kaldır..hatta gel hep beraber çalışalım..konuyu getir bloga..bizde sana oper dersini sevdirmek için çözümler üretelim..ben ön sıralarda oturması için şu dansçı kızları getirtebilirim mesela..
..
dikkat et kendine sertalp..
16 Kasım 2007, 19:25
dansçı kızları isterisss ipek ablaaaa
benim oper dersim yok ama olsun
16 Kasım 2007, 23:59
..
piki..bir daha ki oper dersi zamanı saatini bildirin yeter…kıslar orada hazır olacaktır..e.d..sen de ders programını ilet yeter..
17 Kasım 2007, 00:49
İpek Abla kandırmıyosun bizi de mi
:D Heyecanlandım birden 
Toplarız inşallah kendimizi hayırlısı bakalım
17 Kasım 2007, 15:38
üzgün myüm ?
hayır değilim
yazı yazsamdan durabilir miyim ?
hayır sen deli miisn ?
ben aşık olduğum için yazı yazmıorum ;yazıya aşık olduğum için yazı yazıyorum …!
17 Kasım 2007, 21:33
hangi sobe senin kini yazayım hemen ufklık emrn olur
17 Kasım 2007, 22:28
oyy sen ii alınmışsın ufaklık hemen bir resim altı duygu patlaması yazıyorum olar mı ama sen nerdesn kanatların lazm :))
18 Kasım 2007, 01:43
ne hoş bir şiir öle buu acaip severim bu adamın şiirlerini ellerine sağlık
20 Kasım 2007, 21:17
“Nulla dies sine linea!”
= Birşeyler yazmadan geçen gün gün değildir.
30 Mayıs 2008, 22:46
yaz yaz nereye kadar…. ne zaman biticek bu delilik harflerin bu başıboşluğu…
cevap basit aslında eğer birgün toprak anamız bize bir ihanet ederse biticek bu karın ağrısı olan yazma sevdası nihayet biticek….ama görünürde… toprak anaya kapandığımız zaman sızıcak birer damla mürekkep duygularımızdan işte o mürekkep sulayacak artık bu sancılı edebiyat sevdasını… artık biticek …yazmadığım günlerde deliren düşncelerimin artık bir ilacı var …..Ama önce ihanet
03 Haziran 2008, 21:26
hocam yaaaaa niye bu fizik bu kadar zor iye yazılıları az biraz kolay sormuyonuz ya sizin yüzünüzden fene gitmekten vazgeçtim alın işte mutlumusunuz şimdi istediğiniz oldu.
