Müzikle İlgili Anılar
Günlük Hayat 20 Ocak 2009, Salı
Hayatımın her dönemini hatırlayabileceğim bir müzik oldu hayatımda. Hayatımın her döneminde beni anlattığını düşndüğüm bir müzik oldu çünkü hayatımda. Lise 1′deyken Ağrı Dağı Efsanesi’nin müziğini dinlerdim hep. Duydukça o günlerim aklıma geliyor. ÖSS’ye hazırlanırken de hep Mor ve Ötesi, Linkin Park, Manga dinliyorduk. Hatta polis katil oynuyorduk bunları dinlerken. Öylesine özdeşleşmiş ki hatıralarımla, dinledikçe o anları anımsıyorum. Müziklerin içine öyle anılar, öyle hatıralar doldurmuşum ki düşündükçe şaşırıyorum. Yeni farkettim uzun zaman müzik dinlemeden geçen zamanlarda neden pek kafamın yerinde olmadığını.
Geçen seneki favori şarkım Radiohead’in bir şarkısıydı. Exit Music (for a film) isimli bu şarkının sözlerinden ziyade müziği beni benden almıştı. Müziğindeki o hafif incelik, hafif piyano ve gitar eşliği cidden sevdirmişti kendini. Zaten o müzikten sonra uzun bir zaman Radiohead’in diğer albümlerini dinlemekle geçirdim zamanımı. Bu arada çok zengin bir müzik kültürüm olduğu sanılmasın. Ben pek anlamam müzik kültürü, müzik türünden. Sadece dinliyorum, sevdiğimi tekrar tekrar dinliyorum. Kolay kolay da bıkmıyorum zaten bir müzikten.
Dün akşam yatağa yatarken aklıma bir müzik düştü. Hemen hatırladım. Üniversite 1. sınıfta en çok dinlediğim müzikti bu. Yansımalar adlı grubun Serzeniş diye bir şarkısı. Yansımalar’ı dinlemiş olan insanlar, bunun en güzel şarkıları olmadığını düşünseler de bence yaptıkları en güzeli bu. Ney ve gitar düeti olan bu müthiş, fevkalade şarkı insanı hüzünlü zamanlarında oradan alıp oraya vuruyor. Çok dertli olduğum bir zaman otobüs yolculuğu yaparken 19 kere arka arkaya dinlemiş, gözümden akan yaşlara engel olamamıştım. Hala dinlerken o tadı veriyor bana. Hala o hüzünleri yaşatabiliyor. Bugün tekrar tekrar dinledim. Size de dinleteceğim şimdi. Beğenmeyebilirsiniz, zira müzik zevklerimde bana ortak olan insan bulmakta çok zorlanıyorum. Beğenirseniz, bir yorumunuzu da beklerim.
Engin Bey - 
selçuk bakır - 
20 Ocak 2009 Saat:13:51
yansımaların en beğendiğim müziklerindendir serzeniş..ama yaban gülünün yerini hiç bir müzik tutamaz..
20 Ocak 2009 Saat:14:38
Sertalp, supersin ya. hayatimin her donemini hatta tek tek dostlarimi sevdiklerimi bana hatirlatan sarkilar var. Belki de sirf bu yuzden 90′li yillari cok seviyorum ve o donemin hemen her sarkisi bana hayatimin bir kosesinde gizli anilarimi hatirlatiyor. Radiohead deyince aklima iki sarki geliyor: Karma Police ve Creep
20 Ocak 2009 Saat:15:03
Ben de inşallah bu şarkıları zaman içinde unutmam sizin gibi abi. Aslında bunların bir listesi yapılabilinir, güzel bir yazı çıkar bundan. Yaparsanız zevkle okuruz
Karma Police’i de epey seviyorum, onu dinleyince aklıma 1984 romanı geliyor, onu okurken dinliyordum çünkü
20 Ocak 2009 Saat:18:43
sertalpcim bir ara hayatimi yazayim diye baslamistim, tum bu detaylari, sarkilari ve kisileri ama simdilik yarim kaldi ve acikcasi yayinlamaya da cesaretim yok. ama olmeden once yapacagim isler arasinda bu da var
21 Ocak 2009 Saat:13:44
insan doğası böyle olsa gerek… bana da 90′lardan bir pop şarkısı söyle sana yılını söyleyeyim.
ama şarkının çıktığı yılı hatırladığımdan değil, onu bağdaştırdığım bir olayın hangi yıl olduğunu bildiğimden dolayı bulurum cevabı… 
böyle bu işler 
22 Ocak 2009 Saat:21:22
delimisin oğlum sen.. yansımalar dinlenilmez mi? beğenilmez mi şu neyin gitarın sesi.. çalışırken açıyorum ben arşivimin köşesine sakladığım bu müzikleri. ama tek başımayken dinleyebiliyorum sadece. çünkü herkes ” ay bu ne uykum geldi değiştir” diyolar
yolculuk esnasında dinlemenin ayrı bi tadı var zaten.. daha 2 gün önce 9 saatlik yolculuğumu bu müziklerle, bulutsuzluk özlemiyle ve yeni türküyle bitirdim.
ufaklık bak seni daha çok sevmeye başladım :)))
23 Ocak 2009 Saat:22:23
müzik dinlemek cidden insanı yeri gelince rahatlatıyor, yeri gelince gaza getiriyor, geri gelince üzüyor, bazen de sevindiriyor. inanılmaz büyük bi gücü var. önce ona inanmak lazım ama. müziğin bi ruhunun olduğunu bilmek lazım.insan psikolojisini değiştirebilen bi güç olduğunun farkına varmak lazım. hakkettiği değeri vermek lazım
gördüğüm kadarıyla sen müziğe hakkettiği değerini çoktan vermişsin. bu konudaki arşivinin ne kadar geniş olduğu önemli değil elbet, aksine ne kadar küçük olursa olsun, ondan aldığın zevk, ve ona verdiğin değer önemli..
29 Ocak 2009 Saat:13:57
[...] Ben masaüstü resmini sık sık değiştirmeyi seven biriyim. Nasıl müzikler bana birşey hatırlatıyorsa, masaüstü resimlerim de birşeyler çağrıştırıyor. Bugünlerde masaüstümde kullandığım [...]