Epey bir zamandır fırsat bulup kitap okuyamıyordum, ya da okuduğum kitap içimi bayıyordu. D&R’dan defalarca eli boş çıktıktan sonra geçenlerde bir kitap aldım. Adı “Japon Yapmış”. Japonya’da görev yapmış bir Türk diplomatın oradaki gözlemlerini anlatıyor. Kitap, Japonları ve Japonyayı merak edenler için oldukça okunaklı yazılmış. Satır aralarında yazarın zekasını da hissedebiliyorsunuz. Kitabın yazarı ODTÜ Endüstri Mühendisliği mezunuymuş, okuyunca hoşuma gitti meslektaş olmamız :)

Son günlerdeki gelişmelerle alakalı olarak bir iki kelam edeceğim. Terör olaylarını konuşa konuşa bitiremiyoruz zaten. Allah rahmet eylesin şehitlerimize, ama bu daha ne kadar böyle devam edecek diye üzülüyorum. Toplumca koyun gibi güdülmeye alışık olduğumuzdan eskiden beridir hep birbirimizin aynı tepkileri veriyoruz. Son zamanlarda da “eski liderlerin hep aynı şeyi söylediklerini söylemek” moda oldu. Çözüm bu değil ki. Ne zamandır bilmiyor muyuz bunun böyle olduğunu. Eğer terör biz yürüdüğümüz için bitecek olsa çoktan biterdi. Demek ki mevzu derin. Ülkemin böyle acılar içinde kıvranması ve bu konuda elimden birşey gelmemesi üzüyor beni. Ama kimbilir kimin kuklalığını yapıyor benim güzel devletim.

Kaddafi’nin öldürülüş biçimi hepimizin yüreğini sızlattı sanırım. Yazık oldu. Ölüsüyle fotoğraf çektirmek için sıraya girenlere birşey diyemiyorum zaten. Ne oldu sizin vicdanlarınıza. Ve görünen o ki Araplar yine Batı rüzgarına kapıldı, mis kokusunu içine çekti, ama içinde zehir olduğunu yine anlayamadı. Yazık…

Deprem için de Allah yardımcıları olsun diyorum. Orada yapılan programlara göz attım, bazı yerlerde cidden üzücü manzaralar var. Yardım kampanyaları için koşturan insanların ve özellikle orada ellerinden geleni yapan insanların da ellerinden öpüyorum. Kurtarılan bir canın değeri herşeye bedel değil mi…

Umarım daha aydınlık günler görürüz de güzel şeylerden bahsederiz.

Bu yazıyı paylaşın