sertalp bilal

Saat şu an benim saatime göre 23:55. Yani eğer yeni yaşıma saat tam 12′de giriyorsam 5 dakika sonra 20′li yaşlara ilk adımımı atmış olacağım. Eh dile kolay geliyor. Sanırım bu yirmili yaşlar en çok yorulacağım zaman dilimleri olacak. Ya Bismillah deyip başlamak lazım.

Bugün ablamın organizasyonu sayesinde doğumgünümü kutladık. Emeği geçen, zahmet edip gelen herkese en baştan teşekkür ediyorum. Kızılay’daki Özsüt’te arkadaşlarım, ablam, ablamın arkadaşları ve dayımın oğulları ile güzel bir gece geçirdik. Pastası, üzerindeki yazısı, hediyeleri ve en önemlisi iştirakleri ile beni çok sevindirdiler.

Doğum günlerinin gerçekten özel günler olduğunu düşünüyorum. Aslında bu, bir insana söylenmek isteyip söylenemeyen dileklerin “iyi ki varsın”ların söylenecebileği bir zaman dilimi oluşturuyor.

İyi ki doğdum diyorum, iyi ki doğdum ki böyle güzel insanların arasındayım. Kendi kendimin doğumgününü de böylece kutlamış olayım

Şimdi teşekkürlerimizi genişletelim. İşleri ayarlamak için Özsüt’tekilerle birçok telefon görüşmesi yapıp, yine de sabredip böylesine güzel bir geceyi bana yaşattığı ve aldığı fritöz ile karnımın uzun süre doymasını sağlayacak olan ablama; aldığı küçük turuncu balık (yani nam-ı diğer Tombul) ile beni çok sevindiren, doğumgünümü herkesten önce kutlayıp, kola alma bahanesi ile beni gönderdiği sırada küçük pastasının mumlarını yakan Esra’ya; benle uzun zaman aynı odayı paylaşabilme kararlılığını gösterebilmiş olan, tüm tembelliğine rağmen mâli işleri son dakikada organize etmeyi başaran, oda arkadaşım Hüseyin‘e; iştirakine ve hediyesine çok sevindiğim, ablamın oda arkadaşı Merve’ye; biraz geç kalsalar da zahmet edip gelen, garson “bıçak kesmez” deyince “bıçak kesmez el keser” diye cevap veren Cabı ve Ahmet’e; mumları benle üfleyip beni yalnız bırakmayan siyah kuzucuk Samet’e; antreman yoğunluğuna ve çok ders çalışmasına (!) rağmen aramıza katılan kuzenim Ahmet’e; gece boyunca durmadan konuşup ortamın havasını oluşturmayı başaran, aldığı kitabı çok beğendiğim İbrahim’e; yine zahmet edip ilk gelen üç kişiden biri olan, bisiklette yol arkadaşım Emre’ye; katılımları için ayrı ayrı sevindiğim ablamın arkadaşları Gülseren, Suat ve Serap’a; geceyi hüzünlü şarkıları ile bir garip hale getiren canlı müzik takımına, bıçağı vermek için para isteyen garsona ve en sonunda odama geri gelip şöyle güzel bir uyku uyumak için bana yurtlarının kapısını açan üniversiteme teşekkür ediyorum. İnşallah hep birlikte nice yıllara

Ekleme: Doğumgünü Resimlerini ve odamızın ben, Hüseyin ve Mahmut adlı karanfilimizden sonraki dördüncü üyesi “Tombul”un resimlerini galeri kısmında bulabilirsiniz.

Etiketler: ablam, Ankara, doğumgünü, hüseyin, pasta