Yeniden merhaba. Son zamanlardaki koşuşturmaca içinde bir nefes alabildim sanırım. Sadece fiziksel olarak değil, kafamda da yüzlere tilki dolaşıyordu. Ama şimdi biraz daha iyiyim sanırım.

Son iki dönemdir çok az ders alan ben, şaşırtıcı bir biçimde, almam gereken tüm derslerin yanına hem akademik araştırma dersi hem de asistanlık almaya çalışıyorum. Yetmezmiş gibi part-time iş için başvuru yaptım. Gerçi sanki olmadı gibi, bir dönüş yapmadılar ama şimdi düşününce belki de daha iyi oldu diyorum. Zira bu kadar yoğunluk içinde yetişemeyebilirdim.

Tüüüüm bu stresli ortama rağmen aslında keyfim gayet yerinde. Geçen dönem olduğu gibi bu dönem de aldığım derslerden çok memnunum. Hatta belki daha bile mutlu sayılabilirim. Beni tek sinir eden ders bitirme projesi. Şimdiden sabahlatmaya başladı bile.

Bugün bu dönemin ilk ödevini de almış bulunuyorum. Tabii bunu nasıl farketmedim bilmiyorum ama asıl yoğunluk şimdi başlıyor. Vaktim nasıl yetecek, nasıl o kadar işi halledeceğim bilemiyorum. Biraz korkuyorum bile hatta. Bitirme projesi, Human Resource dersi projesi, 491 projesi ve üstüne simulasyon yarışması projesi… İnsanın üzerine yürüyor gibiler.

Son olarak şunu da ekleyeyim, Bilkent’teki bu (muhtemelen) son dönemimde biraz daha keyif almaya çalışıyorum okuldan. Bol bol fotoğrafını da çekiyorum, çünkü biliyorum mezun olduğum gün çok özleyeceğim. Hatıralar geri dönmeye yetmiyor, o yüzden her günümün ayrı bir değerli olduğunun bilincindeyim sanırım.

Fotoğraf: Deviantart

Bu yazıyı paylaşın