Ramazan muhabbeti açılmışken size bir anımı anlatayım isterim. Lisedeyken ramazanda aşağı heyecanla inerdik. Yemekler iftardan biraz önce verilmeye başlanırdı. Yatılı lisedekiler bilirler, üst sınıflar yemeğini her zaman önce alır Biz de daha iftar olmadan yemeğimizi almış bekliyorduk. Her zaman birileri dışarıda ezan duymaya giderdi çünkü okulun yakınlarında cami yoktu. Ezanı duymak için dışarıda olmak gerekiyordu. Bazen kandırmak için biri içeri girer, yemeğe başlar gibi yapardı Tabi buna kananların sayısı da az değildi. (Ben uyarayım, ramazandaki en tatsız şaka budur sanırım, günahı da çokçadır diye tahmin ediyorum.) Bir gün ezan okunduktan sonra biri “orucunuzu bozabilirsiniz” demişti. Basit ama ilginç bir nokta. Oruç bozulmaz oruç açılır efendim. Bir de oruçlu olup olmadığını soracağınız birisine “oruç musun?” ya da “oruçlu musun” diye sormak yerine “niyetli misin” diye sormak daha şık geliyor bana. Zaten dünyadaki tek oruç olan insan Oruç Baba’dır

İğrencim kabul, neyse yine ramazanla alakalı birşey diyeyim. Siz de tehlikenin farkında mısınız? Ramazan giderek yaza geliyor. Birkaç sene sonra iyice Ağustos’ta tutacağız orucu. Ben küçükken ramazan hep soğuk olurdu halbuki Biz okuldan eve daha gelmeden iftar olduğu zamanları bile az çok hatırlıyorum. Ama bundan sonra uzuuun upuzuuuun oruçlar bizi bekliyor. Hadi bakalım

Ramazan’da herkes (buna TV kanalları da dahil) daha bir müslümanlaşıyor. Bu konuda yazılacak bir yazım da aklımda zaten. O konuya girmeden söyleyelim: Ramazan’ın kadrini kıymetini bilmek lazım. İnsan oruç tutmasa bile etrafında değişen şeyleri gördükçe düşünmesi lazım. Tefkir, insanı Allah’a yakınlaştıracak şeylerin başında geliyor sanırım. Belki bir daha Ramazan göremeyiz, o yüzden verimli geçirmek gerek.

Hepinize afiyet dolu günler, güzel iftarlar diliyorum

Evet ilk vize (midterm) döneminin neredeyse sonuna geldik. Tarih, Optimizasyon, Ekonomi ve İstatistik sınavları bitti (çok şükür). Geriye 2 tane kaldı ama en yakını gelecek Cuma gününe zaten. İstatistik’ten 88, Optimizasyon’dan da 81 aldığım ilk açıklanan sınavlar. Diğerleri pek iyi geçmedi ama inşallah gelir iyi bir şeyler. Bu süre içinde yemeklerle zaten iyi olan aram da iyileşti.

Özellikle sınav dönemlerinde alışveriş için çarşıya çıkacak zaman olmadığından genelde internetten sipariş veriyoruz. Gerçekten çok rahat oluyor. Bu dönemin başından beri bu güzel uygulamayı keşfederek nakit ve vakit kazandırdığım için kendi kendimi kutluyorum. Ankara ve İstanbul’da oturan şanslı kardeşlerimiz buraya tıklayarak, üye olarak sipariş verdirtebilirler. Son verdiğimiz sipariş az önce geldiğinden dolayı bir şey geldi aklıma onu yazmak istedim aslında ama yazı uzadıkça uzadı. Son siparişte 400 gram yufka da aldık. Karar verdim, sigara böreği yapacağım! Hüseyin “rezil oluruz” dediği için az aldım ama azimliyim. Yapamazsak kaybedilecek çok bir şey yok ama yapabilirsek kazanacağımız çok şey var

Dersler de tüm yoğunluğu ile devam ediyor. Humanity dersinde hoca garip garip şeyler anlatıyordu, pek anlamadım (her zamanki gibi ) ama olsun. Bizim Humanity hocası İtalyan aslında (Constantino Constantini) , İngilizce konuşunca anlaması zor oluyor. İtalyanca anlatsa anlarım belki biraz :P  Ya bugün derste farkettim de ben bazı insanlara hakikaten sinir oluyorum. En son katil edecekler beni huleyn. Şöyle burnu havada olan insanların burunlarını alıp sürtesim geliyo. Neyse sinirlendim yine…

Şikayetçi olduğum konu yemek yemek değil aslında. Tüm gün ya sırada ya çalışma masasında oturduğumdan (her zaman ders çalışmak için değil ) ne yesem kilo yapıyor. Gün boyu oturuyorum. Derslere de bisikletle gitmiyor olsam heralde üç haneli sayılara yaklaşırım.

Valla ben seviyorum yemek yemeyi. Özellikle ev yemeklerini daha çok seviyorum. Yemek yapmak da zevkli bir şey aslında. Son bir haftada 3 defa pilav yaptım sanırım. Pilav-Makarna-Hazır Çorba üçlüsünden iki tane seçip sürekli yiyorduk, geçen gün karar aldık artık marketten konserve alıp onu da yiyeceğiz. Yani umarım.

İnternette yemek tarifi ararken güzel de bir siteye rastladım. Malum, öğrenci her yemeğin altından kalkamaz, bu yüzden size Öğrenci Mutfağı adlı siteyi tavsiye ederim. Hepinize yemek dolu günler diliyoruuuum

Makarna… Bu üç heceli kelimeye ve onun ihtiva ettiği o nefis tada duyduğum sevgiyi bilmem nasıl anlatırım. Yapması pratik, yemesi pratik, doyurucu, ucuz… Daha ne isterim ki Yani çok birşeyde gözü olmayan bir yurt öğrencisi için (bu ben oluyorum he he) tek kelimeyle mükemmel bir çözüm. Yaklaşık 2 yıldır makarna yapmaktayım. Yanılmıyorsam hazırlıkta iken Kasım ayında yapmıştım ilk makarnamı. Tam olarak ben yapmamıştım aslında, bir arkadaş anlatmıştı yanımda durmuştu ben de yapmaya çalışmıştım. Ve tam iki yıl sonra artık mükemmel makarnalara imza atar hale geldim İnanmayan Hüseyin’e sorsun

Nasıl yapıyorum makarnayı peki? Hemen anlatıyorum efendim. Bu arada kendimi yemek tarifi veren sitelerin yazarı gibi hissettim . Neyse başlayalım. Öncelikle bir su ısıtıcı’da su ısıtılır. Tabi isteyenler bunu tencerede de ısıtabilir ama su ısıtıcı çok hızlı bence, sonuçta ikisi de suyu kaynatıyor di mi? Pek bir farkı yok yani. Neyse efendim, kaynattık mı güzelce suyumuzu. Oh oh çok güzel. İyi gidiyorsunuz. Şimdi suyumuzu tencereye naklettik. Sonra daha önceden seçmiş olduğumuz makarnaları, ressamın tuvaline yavaşça dokunması gibi, yavaş yavaş bırakıyoruz. Tam bir vuslat vakti… Makarna su ile buluşur ve büyük macera başlar.

İçine bayağı bir tuz atın. Atın atın korkmayın. Yav bişey olmaz. Gerçi demişler üç beyazdan uzak durmak lazımmış: Tuz, şeker bi de ekmek galiba ama olsun boşverin tuzdan bişey olmaz. Bak az atarsanız “yavan” olur benden söylemesi. Tabi tuzu atarken Hüseyin size “neaptın hocam! öldüreceaan mı bizi?” diyebilir. Onu da boşverin. Makarna yavaş yavaş şişerken siz buzdolabından beyaz peyniri çıkartın. Bi de çifte su verilmiş Bursa Bıçağı’nızı hazır edin. Sonra biraz peynir kesip, onları da minik minik hale getirin. Nasıl desem, böyle USB girişlerin iki ucundan bir tanesinin büyüklüğünden az daha küçük olsun Ne tarif veriyorum öyle yahu

Neyse efendim makarnalar iyice şişti diyelim. Bakın bi, eğer ağızda sert bir etki bırakmıyorsa pişmiştir. Ya da kendi usûlünüzce anlarsınız pişip pişmediğini. Pişmişse Hüseyin’i çağırın o size süzgeçi tutsun. Adı süzgeç galiba o aletin tam emin de değilim. Esra hatırlayacaktır, Gima’dan aldığımız o tozlu bir alet vardı ya o işte Neyse efendim, süzgeçe boşaltın makarnayı. Sonra tencereyi ateşe tekrar koyup biraz yağ dökün üzerine. Yağ kızarken, siz de makarnayı biraz soğuk suya tutun. Baktınız yağ biraz kızdı, makarnayı dökün tencerenin içine. Sonra karıştırmaya başlamadan, hazırlamış olduğunuz beyaz peynirleri de dökün. Sonra başlayın karıştırmaya. Biraz karıştırıp altını kapatın, sonra da tencereyi de alın. Tabağa güzelce yerleştirin makarnanızı, oy oy oy ne de güzel göründü bea.. Yeme de yanında yat!

Sonraaaa kaşığı alıp afiyetle yiyin. Benden yemek tarifi ancak bu kadar olur işte

Bir dahaki yemek tarifinde görüşmek dileğiyle, makarnayla kalın efendim