Geçen gün Bauhaus’ta gezerken gözüme çarpan ve çok hoşuma giden bir çiçek aldık odaya. Cinsi “lale”. Bir saksıda üç tane lale. Henüz çiçeği yok ama yaprakları gayet iyi durumda. Erinmediğim bir vakit fotoğraflarını çekip burada da yayınlarım sanırım. Bu arada hala isim koymadık, isim koyması için Esra’yı beklemekteyiz. Gerçi ben “hale-jale-lale” koyalım diyorum ama önerim pek beğenilmedi. Saksıda bakması biraz zor oluyormuş bu bitkilerin. Toprağının sürekli nemli kalması gerekiyormuş, o yüzden her gün sulanması gerekiyor. Biz şikayetçi değiliz ama Zaten Mahmut‘a bakmaya başladıktan beridir bir tane daha bitki almak istiyorduk. Bu iş gerçekten de çok eğlenceli, çünkü tek yaptığımız su vermek. O bir şekilde büyüyor, çiçek açıyor, ışığa yöneliyor. Seviyorum çiçek bakmayı sanırım. Bu huyun bana annem ve babamdan geçmiş olma ihtimali yüksek. Bizim evin bir odası botanik bahçesidir, her ne kadar annem “misafir odası” dese de, bence o bitkiler pek misafir değil. (Ekleme: Lale yetiştirme ile alakalı olarak bu adresten bilgi alabilirsiniz.)

Neyse günlük, dediğim gibi bitki aldık. Pazar günü ise akşam Ahmet’lerle Humanity (Cultures, Civilizations and Ideas) çalıştık. Eh bu hafta bir quiz (yarın) ve bir de midterm var (cuma günü) bu dersten. Sözel bir ders olduğu için sanırım çok zorlanıyorum. Aslında hocanın ne dediğini takip edersen yapılmayacak ders değil ama bende bu uyuşukluk varken o biraz zor. Dönem başından beri sadece 1 Humanity dersi kaçırmışım ama, aferin bana. Dün gece de sitenin güncellemesi ile uğraştım. Siz her ne kadar farkedemeseniz de site yenilendi, WordPress’in 2.5 sürümüne geçiş yaptık. Aklıma gelmedi değil aslında temayı da değiştirmek ama şimdilik bi kalsın diyorum.

Bugün Tarih dersinde 5 kişi sunum yapınca kafam bir milyon olmakta zorlanmadı. Öğle yemeğinin ardından İstatistik dersinde iyice uykum geldi. Baktım hoca habire bana soru sorup beni rahat bırakmıyor, kaçtım ikinci dersten Cabi ile kütüphanede temiz bir uyku çektik. (1.5 saat ) Şimdi de odadayım zaten. Yolda gelirken web sitemin (yani buranın) bir yıllık parasını da yatırdım, artık bir sene boyunca daha bu ev bizim

Bugün ayın 7′si. Ayın 19′unda ablamın, 25′inde de Hüseyin’in doğumgünü var. Ne alsam ne alsam diye çok düşünüyorum. Hüseyin’e her durumda bir hediye bulurum da, ablama alacağım hediyeyi iyi seçmem gerekli sanırım. İnşallah ayın 19′unun olduğu haftasonu da Ünye’de evde olacağım. Şöyle derslerin arasında bir kaçamak yapayım diyorum. Bu haftasonu da Blog Yazarları Toplantısı var. Orada da bir konuşma yapacağım Ona da bir ara yazı hazırlamak lazım.

Bu arada ben açım, gidip yemek yapayım. Benden bu günlük bu kadar günlük. Kendine iyi bak, hadi…

]]> http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/sevgili-gunluk-vol1/feed/ 5 http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatilden-notlar/ http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatilden-notlar/#comments Fri, 01 Feb 2008 13:54:07 +0000 sertalp bilal http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatilden-notlar/ Yaklaşık 4 haftadır her cuma günü Radikal alıyorum. Nedeni ise verdikleri “Radikal Kitap” eki. İçinde birçok kitap hakkında birçok güzel değerlendirme bulunuyor. Nasıl yapıyorlar bilmiyorum ama inanın hem dil olarak hem de içerik olarak çok tatmin edici değerlendirme yazıları var. Onu okuduktan sonra kendi yazdığım kitap değerlendirmelerimi çok basit bulmaya başladım. Ama olsun, belki böyle böyle daha güzel yazmaya başlarım di mi?

Tatil de tüm hızıyla devam ediyor. Neredeyse 1 hafta kaldı tatilimin bitmesine 7 Şubat’ta ders kayıtları var, 11 Şubat’ta ise dersler başlayacak. Tatillerin kısa geçtiğini artık hepimiz biliyoruz. Ama insanın içindeki itiraz hissi hiç kaybolmuyor. Haksız yere tutuklandıktan sonra ağzı bağlanan mahkum gibi hissediyorum kendimi. Tatilin kısalığı hakkında itiraz etmek istiyorum ama ağzımdan sadece “sesli harfler” çıkıyor

Annem bu tatilde iki tane tatlı yaptı. Bi tanesi sarımsı birşey ama çok güzel. Hem çok ağır değil, hem de çok kolay yenip yutuluyor. (Ben tatlının yumuşak, tatlı ve aynı zamanda kolay yutulanını severim!) Yenilince yaş pasta tadı veriyor ve ben yaş pastayı çok severim! Geçen gün Bengi Abla‘nın aklıma yaş pasta getirmesine çok iyi çözüm oldu bu tatlı. Dün gece de “Yalancı Profiterol” adlı bir tatlı beğenmiştim yemek kitabından onu yaptı. O da en az diğeri kadar güzel olmuş. O yüzden çok mutluyum

Bu tatilde bol bol “Fish Tycoon” oynadım. Oyunu bitirdim sayılır, belki ilerleyen günlerde hakkında bir şeyler yazarım. Oynayacaklara taktik veririm Değerler Sistemi yazılarına da ara verdim bir süre. Zaten kafam karışıktı, tatil tatil bunlarla uğraşmayayım dedim. He bi de dün gece televizyonda “The Dead Zone” (Ölüm Bölgesi) adlı bir diziye rast geldim. Epey ilgimi çekti, belki bir yerlerden bulurum da geri kalanını da izlerim diye ümit ediyorum.

Şimdilik bu kadaaaar, sağlıcakla kalın

Buraya gelmeden önce Hüseyin’le Eskişehir’e gittim. Belki başka bir yazıda orada neler yaptığımızı da yazarım. Çok yordu Hüseyin beni. Şimdi ise başım zonkluyor biraz, dün 9 saatlik Ünye yolunda müzik dinleye dinleye bu hale geldim. Bilkent’te 75.yurdu en son terkeden bendim sanırım Evde olmak güzel en nihayetinde. Bu gelişimde Mahmut’u da yanımda getirdim. Son fotoğrafından beri epey büyüdü aslında Mahmut, şu an yanılmıyorsam 14 tane yaprağı var. İpek Abla’nın tavsiyelerine uyduk, bir de sararan yapraklarını kestik. O kestiğimiz günden sonra çok düzenli sulamaya çalıştık. 3 günde bir suluyoruz Mahmut’u. Dün eve getirdim, annem ona güzel bir yer bulup yerleştirdi. Annemden yeni birşey daha öğrendim, çiçekler gece sulanmayı sevmezmiş. Yaklaşık 4 aydır Mahmut’u gece suladığımızı düşününce bir garip oldum doğrusu. Şimdi Mahmut’tan güzel bir çiçek açmasını bekliyoruz heyecanla. Bakalım bu 2 haftalık tatil ona nasıl gelecek? Kim bilir belki de Karadeniz’in havasını, Orta Anadolu’nun o boğuk havasından daha çok sever

Bu tatilde ne yapacak peki Bilal? Öncelikle bol bol uyuyacak (Günde 8 saat minimum ). Oyun oynayacak (muhtemelen Roller Coaster Tycoon 3). Kitap okuyacak (Medine Müdafaası, sonra da BinDokuzYüzSeksenDört). Program yazacak (Kızma Birader 2.0). Hepsi bir cümle, çünkü hepsini yapmaya cidden çalışacak. Öylesine söylenmiş hedefler değil, hepsinin belli bir zamanı var aklımda. 2 haftalık tatil bunu yapmak için çok kısa bunun farkındayım ama yine de denemeye değer. Zaten sürekli evde olacağım, bu soğukta bir yere gitmeyiz sanırım.

Tatile gelmemizle birlikte ablamla birlikte lobi faaliyetlerine de başladık İkimizin de artık ehliyeti olduğuna göre eksik olanın ne olduğunu anlamak zor değil sanırım. (Not: Direksiyon sınavını da 85 puanla geçmişiz çok şükür, daha emniyete gidip ehliyeti almadık gerçi ama ehliyetliyiz işte ) Bakalım faaliyetlerimiz sonuca ulaşabilecek mi?

Neyse bakalım, çok uzattık yine. Kendinize iyi bakın, hoşçakalııııın…

*

Can sıkıntımı en çok arttıran etken oda arkadaşım Hüseyin. Her gün odaya depresif depresif gelip, “hocam çok canım sıkılıyor” deyip, ödevi sınavı olsa bile yatağa atıveriyor. Uyu babam uyu, sonra daha fazla bunalıyor yapması gerekenleri yapmayınca. Buradan Hüseyin’e sesleniyorum, gerçi yanımda kendisi ama neyse. Evladım, sıkılıyosan bile söyleme bana ya. Mahvettin, psikoloji bırakmadın vallahi. Gidecekmişin bu cuma günü zaten bir yerlere. Bi de bana bak. Ankara’dan kaçamıyorum bile. Allah Allaaah, deli etmeyin adamı. Ne zaman gelecek şu tatil ya? Kesin tatil zamanı bir iş çıkar. Ooof, of.. Biraz zevkli işlerle uğraşsam bari.

Kendi can sıkıntımı gidermek için yapmam gereken bir liste yaptım (yine). Bakalım bu sefer uyabilecek miyim.

• Ankara’dan başka bir yere gidip gezmek.
• Bu mümkün değilse vakit geçirecek, güzel şeyler yapmak, şunlar olabilir:
  • Gitar eğitimime kaldığım yerden devam ederek her akşam Hüseyin’i deli etmek
  • Bilgisayar’da bir şeylerle uğraşmak:
    • Başlamış olduğumuz Kızma Birader 2.0′ın beta sürümünü bitirmek
    • PHP eğitimime kaldığım yerden devam etmek
    • Daha yeni birşeylerle uğraşmaya başlamak
    • Bir oyuna başlamak
  • Kitap Okumama Hız Vermek
  • Hergün Masa Tenisi oynamak
• Başta odayı toplayıp, sonra her gün standart bir süre boyunca ders çalışmak
• Hüseyin’i dövmek
• Şu yazıyı bitirip bir an önce 3.maddede yazılanları yapmak

Şimdiii, sizce hangisi yapmalıyım? Valla işin aslı şu ki, içimden hiçbirşey yapmak gelmez oldu. Ah Hüseyin ah… İnsan böyle olunca derslere de gitmek istemiyor, ki ben bu sabah göz göre göre IE271 dersine girmedim. Sonra daha çok canım sıkıldı. Ne yapacak olursam olayım, bir an önce yapıp şu kısır döngüyü bozmam lazım…

Sağlıcakla kalın inşallah…

# Yukarıda Kullanılan Resim: Boredom (C) Stroul 

Merak ve heyecanla beklediğimiz lineer sınavının bitmesi ile birlikte, üzerime tarifi mümkün olmayan bir ağırlık çöktü. Normalde kitap okumak, ders çalışmak, yani vaktimi güzel değerlendirmek istiyordum ama üzerime çöken bu duyguyu atamayarak uykuya boyun eğdim. Kaç haftadır uyku düzenim iyice rayından çıktı. Gerçi yazın evde de geç yatıyordum ama en azından bir düzenim vardı, gece 4′te yatıp 13′te kalkıyordum. Ama maalesef şimdi o ödevdi, bu sınavdı derken mahvoluyorum. İyiden iyiye karıştı her şey. Bi gün 19-23 arası uyuyorum, ertesi gün okuldan çıkınca seriliyorum, bazen gece 1-2 felan… Anlayacağınız iyice karışık bir durum. Uyuyan bir çocuk resmi koymam manidar olmuştur umarım. İşte aynen öyle uyumak istiyorum. Düzenli ve tatlı tatlı…

Emre’nin de yazısında bahsettiği gibi artık her bir tarafımız ders oldu. O sınavdı, bu quizdi, şu ödevdi derken iyice koptuk hayattan. Hüseyin her sabah açıp interneti gazete başlıklarını okumasa, ülkede ne oluyor onu bile bilmeyeceğiz. Hem Hüseyin’in hem de benim canım da iyice sıkıldı. Ama o başlattı.. Kaç gündür bir değişiklik istiyor. Eh, benim elimden gelen birşey yok ki, tatlı sözlerle de avunmuyor bu zibidi. Bugün o sınavdan sonra gezmeye gitti, bense odada öylece kaldım. Ne mi yaptım? Uyudum. Böyle saçma sapan saatlerde uyuyunca da kendime kızıyorum iyice.

Düzen istiyorum. Yatmadan önce dişimi fırçalamak, hergün aynı saatte yatmak, masayı hep toplu bulmak, her sabah kahvaltı yapmak istiyorum. Ya, anlayın halimizi. Kahvaltı yapmadan derse gittiğimiz gün sayısı o kadar fazla ki. Halbuki aç bir insanın kafası çok çalışmaz. Ben bunu bilir, bunu söylerim.

Neyse efendim, durumlar öyle işte. Bugün sınavdan çıkınca başka bir şey daha yaptım azıcık bisiklet sürdüm. Bilkent’in büyük otoparkının orada çok komik bir olaya denk geldik Cabi ile. İki kız (birisinin Jeep’i diğerinin Megané Coupe’u var) peşpeşe otoparka geldiler. Arkadaş olduklarını sonradan anladığımız kızlar arabalarını park etmeye çalışıyorlar. Normalde bir okulda pazar günü ne kadar araba olabilir ki parkta? Çok geniş bir alan var park için. Kızlar arabalarını yan yana parkettiler ama iki arabanın arasında yaklaşık 30 derece fark vardı. Biri sağa yatık, biri sola yatık parkettiler. O kadar komikti ki kendileri bile güldüler. Cabiyle ben de epey bir güldük, özellikle jeep’i olan kızın “ay bu kadar da yamuk parkedilmez ki” demesi duruma son noktayı koydu. Önceki bir hipotezimi şimdi teze dönüştürüyorum: “Bayan sürücülerin geri gitmek ve park etmekle alakalı ciddi sıkıntıları var, sürücü kurslarında buna yönelik fazla ders verilmeli.” Geçen günlerin birinde yolda yürüyorken, arabasını iki arabanın ortasına park etmeye çalışan bir ablamız da vardi ki tam seyirlik. Arabasını arkadaki arabaya öyle bir vurdu ki görmeliydiniz. Bunun nedeni de frenle gazı karıştırmış olması :D

Araba demişken, güzel bir haberim de var sizlere. Annemden gelen talimat sonrası artık ikinci el, güzel bir araba gözetler oldum. Valla şu Aralık’ta ehliyeti de alırsak yaşadık demektir. Eh bundan güzel haber olabilir mi?

Saat de 18′e yaklaşıyor, ben yemek için müsaadenizi isteyeyim. Size anlatacaklarım var daha ama burada bırakayım. Ben de uykudan başladım arabadan çıktım yahu. Öyle saçma bir yazı oldu idare edin artık

Hepinize huzur ve uyku dolu günler efendim.

Üstteki resmin kaynağı