Evet, eve geri geldik. 9 günlük tatilimize başladık. Ablamla birlikte, arabayla döndük eve. Yola gece çıktık, sabah varıp annemlere süpriz yaptık Evde olmak güzel, insana rahatlık veriyor.  Annemi, babamı, evi ve Karadeniz’i görebilmek de güzel. Ama her zamanki gibi öyle yatarak geçireceğimiz bir tatil değil bu da. Bu sefer de dönüş için 10 sayfalık bir staj raporu hazırlamam gerekiyor. Önceden hazırlığını yaptığım için çok uğraşmayacağım (inşallah) ama yine de insanın gözünde büyüyor.

Bugün güzel bir haber daha aldım. Ayın 1′inde bir navigasyon cihazı siparişi vermiştim (yurtdışından). Dün İstanbul’a ulaşmıştı ve gümrükten sorun çıkmadan geçmişti, şimdi de Ordu’ya doğru kargolamışlar. Gerçekten de çok heyecanlıyım, bunun yanında bir şeyi daha ekleyeceğim. Kargo DHL ile dünyanın öbür ucundan yollandı. 25 Eylül’de yola çıkan kargo, 26 Eylül’de Almanya’ya, 27 Eylül’de Belçika’ya ve dün İstanbul’a ulaştı. Bir durum için DHL’ye mail attım ve pazar günü olmasına rağmen ışık hızında bir cevap aldım. Karşılık maillerimiz sonucu sorunu çözdük. Gerçekten de DHL’yi çok takdir ettim. Benimle ilgilenen kişi gerçekten de elinden geleni yaptı. Kendilerine de bir teşekkür maili gönderdim zaten. Epey bir zamandır ileride bir kargo şirketinde görev yapmak istiyordum, DHL’yi de hemen listenin üst sıralarına yazıverdim.

Bunu yazınca aklıma başka bir şey daha geldi. Biliyorsunuz, ben Endüstri Mühendisliği’nde okuyorum. Bizim bölümümüz epeyce geniş bir çalışma sahasına sahip. Düzenlenecek konferanslar için bize çalışmayı düşündüğümüz sektörleri (3 adet) sordular. 9-10 adet şık vardı sanırım, ben Üretim-Lojistik-Tedarik Zinciri sektörlerini işaretledim. Kağıdı verince farkettim de gerçekten de okulun neredeyse sonuna geldik. 3.sınıf olduk, sadece 2 sene kaldı. Her zaman olduğu gibi bu sene de hızlı geçecek sanırım ve kendimi bir anda dördüncü sınıf olarak bulacağım. Bakalım o zaman ne yapacağız…

Yine aklıma gelmişken ekleyeyim, bizim bölüm bu sene ABET akreditasyonu aldı. Yani 6 yıl süreyle, bölüm mezunları Profesyonel Mühendis lisansı gibi birşey alacakmış. Yani alacakmışız. Bu lisans sayesinde ABD’de mühendis olarak çalışma fırsatımız olacakmış. Zaten bu lisans ABD üniversitelerinin mühendislik bölümünün akreditasyonu oluyor, yani Amerikan mühendisi gibi olacakmışız. İşimize yarayacak mı bilemiyorum ama bizim bölümü sevince boğdu bu haber Hürriyet’te de yer almış, bakmak isterseniz linki burada. İşte şimdilik de benden bu kadar, herkese şimdiden iyi bayramlar, bugün iftarda Ramazan’ı yolcu etmeyi unutmayın

Neyse boşverelim Manuf’u. Okul bitiyor. 30 Mayıs’ta artık hür ve özgür bir öğrenci olacağım. Aslında bir öğrenci hiçbir zaman özgür olmaz ama neyse. Artık 2.sınıf bitiyor. Şükür vallahi, öğrencilik hayatımın en zor yılı oldu. Buna çatlayana kadar ÖSS çalıştığımız Lise 3 de dahil. Projesiydi, ödeviydi, vizesiydi derken çok yoğun bir senenin bitimine sadece günler kaldı. Tabi o günler de öyle boş günler değil 8 günde tam 6 tane finalim var. 8 gün, 6 sınav, 1 öğrenci! İlk iş olarak Hüseyin’le Eskişehir’e gideceğim finaller bitince. 3-4 gün orada kaldıktan sonra belki Ankara’ya bir uğrayacağım. Nihai hedef tabii ki Ünye Annemi, babamı, evi, yatağımı, sevgili karanfilim Mahmut’u, balkonu, televizyonu ve elbette annemin yemeklerini çok özledim. 1 ay boyunca güzel bir tatilin ardından 1-30 Temmuz arası staj yapmak üzere Ankara’da olacağım. Ve Ağustos’ta tekrar eve dönüp 1 ay daha tatil yapacağım. Bu seneki tatil planım 1+1 şeklinde özetlenebilir Ve unutmadan (babama da mesajen söylüyorum) bu yaz bol bol arabayı kaçıracağım…

En sonunda “sophomore”den “junior”a geçiyoruz. Hiç bitecek gibi gelmeyen seneyi sonlandırdığıma inanın hiç de üzgün değilim Lisede ortaokulda insan üzülüyo biraz ama üniversitede inanın dua ediyor bittiğine senenin. Okulun bitmesinin en zor tarafı ise eşyaları taşımak. O kadar eşyayla nereye kadar gidebilirsem artık

3.sınıf için planları şimdiden yapmaya başladık Hüseyin’le. Tombul’un ölümünden sonra balık almam sanıyordum ama Hüseyin çok ısrar ediyor. Farklı bir tür balık besleyelim akvaryum boş boş durmasın diyor. Bu konuyu daha detaylıca bir düşünmek lazım… Bunun yanı sıra yine aynı yurtta kalacağız gelecek sene Hüseyin’le. Formlarımızı teslim ettik, her ne kadar ben kağıdımı teslim ederken elim titrese de Hüseyin’le aynı odada kalmayı kabul etmek zorunda kaldım Hüseyin hakkaten dağınık (kendine bak deme sakın döverim seni) biraz sorumsuz ama iyi bir oda arkadaşı. En azından fikirlerimiz epey birbirine benzediğinden hiç sıkıntımız yok. Bazen dövesim gelmiyor değil ama gücüm yetmiyo. Bu yaz biraz da kas çalışayım ben

2.Sınıfa dair aklımda kalanları bir özetleyeyim bakalım. Eylül ayında “bu dönem adam gibi çalışalım” diye Cabi’yle konuştuğumu hatırlıyorum. Sonra IE271 projesi için Sincan’a ilk gidişimizin 1.5 saat sürdüğünü. Probability dersinde hocaya “vallaha bugün quiz yok dediniz” diye yemin edip, bizi kurtarmıştı bir kız onu da hatırlıyorum. Ramazan ayında ODTÜ’de yaptığım iftarı zaten hiç unutmadım Sonra Aba Piknik’in Karanfil’deki büyük şubesinde Ahmet’lerle yaşadığımız ilginç olayı (garsonla tartışmıştık) da hatırlamaktayım. Sömestr’da Hüseyin’le puzzle yaptığımız günler de aklımda Eskişehir’deyken. Ne soğuk vardı bir ara Ankara’da yahu… Kaç kat giyiniyorduk öyle 1 hafta beklemiştim Sömestr’da bölüm değişikliği için ama maalesef not ortalamasını tutturamayıp Endüstri Mühendisliği limanına demir attık. Yine sömestrda Mahmut’u eve götürdüm annemin ellerine teslim ettim. Çok büyümüş kerata çok özledik Hüseyin’le onu. Unutmadan benim ehliyet sınavımla matematik sınavımın çakışması Ehliyet sınavına birkaç ay sonra girmem ve sınavdan da birkaç ay sonra gidip ehliyetimi almam… İlk dönemin hemen başında Mustafa Nakeeb’in kahkahaları unutulacak gibi değildi. Ve yine ilk dönemin sonunda bir gecede yazdığımız müthiş IE271 projesi raporu. Cıvatalar, sayılar, Cabi, Ahmet, process chart, flow bilmemne, chart churt İkinci dönem başında ekonomi dersi almaya karar vermemiz… Hep sıkıcı olmasını nasıl başardıklarını bilmediğim Manuf dersleri… Son derslerde sarhoş olduğunu düşündüğüm ekonomi hocası ve onun esprileri. İstatistik ve Tarih’de hocaların arada bir bana soru sormasından duyduğum büyük heyecan ve korku Cabi ile aylar aylar sonra ilk defa Milli Kütüphane’ye gitmemiz… Doğum günümden bir gün önce yediğim müthiş mantının tadı da damağımda hala. Sonra Tombul’un odaya gelmesi, hasta olması… Benim akvaryum arayışlarım, yem almalarım… Tombul’un vefatından sonra odaya lale aldığım günü de hatırlıyorum hala. Sonra ablamın hediyesi fritözün odaya girmesi ile odada patates kızartması fırtınası esmesi Manuf midtermi sonrası çimlere gidip kendi kendimi tartaklamam (nasıl yaptın demeyin hatırlamıyorum detayları ) Sonra birçok şirketten yağmur gibi yağan “Staja kabul edilmediniz” yazıları. Hatta cep telefonuma gönderen bile oldu (Mosch adlı şirket )

Vel hasılı kelam, bir sene acısı çok acı olarak, tatlısı da azcık tatlı olarak bitti.. Umarım daha güzel bir sene bizi bekliyordur. 30 Mayıs’ı iple çekiyorum!

Bu yazı bu site üzerinde yazdığım 100. yazı. Nice yüzüncü yazılarda burada oluruz inşallah. Ayrıca 14 Nisan da blog tutmaya başlamamın yıldönümüydü. Bu akşam ablamın doğumgününü kutlayacağız. Bi de yarın akşam memlekete gidiyorum. Bu kadar haber şimdilik yeterli sanırım.

Geçen gün Bauhaus’ta gezerken gözüme çarpan ve çok hoşuma giden bir çiçek aldık odaya. Cinsi “lale”. Bir saksıda üç tane lale. Henüz çiçeği yok ama yaprakları gayet iyi durumda. Erinmediğim bir vakit fotoğraflarını çekip burada da yayınlarım sanırım. Bu arada hala isim koymadık, isim koyması için Esra’yı beklemekteyiz. Gerçi ben “hale-jale-lale” koyalım diyorum ama önerim pek beğenilmedi. Saksıda bakması biraz zor oluyormuş bu bitkilerin. Toprağının sürekli nemli kalması gerekiyormuş, o yüzden her gün sulanması gerekiyor. Biz şikayetçi değiliz ama Zaten Mahmut‘a bakmaya başladıktan beridir bir tane daha bitki almak istiyorduk. Bu iş gerçekten de çok eğlenceli, çünkü tek yaptığımız su vermek. O bir şekilde büyüyor, çiçek açıyor, ışığa yöneliyor. Seviyorum çiçek bakmayı sanırım. Bu huyun bana annem ve babamdan geçmiş olma ihtimali yüksek. Bizim evin bir odası botanik bahçesidir, her ne kadar annem “misafir odası” dese de, bence o bitkiler pek misafir değil. (Ekleme: Lale yetiştirme ile alakalı olarak bu adresten bilgi alabilirsiniz.)

Neyse günlük, dediğim gibi bitki aldık. Pazar günü ise akşam Ahmet’lerle Humanity (Cultures, Civilizations and Ideas) çalıştık. Eh bu hafta bir quiz (yarın) ve bir de midterm var (cuma günü) bu dersten. Sözel bir ders olduğu için sanırım çok zorlanıyorum. Aslında hocanın ne dediğini takip edersen yapılmayacak ders değil ama bende bu uyuşukluk varken o biraz zor. Dönem başından beri sadece 1 Humanity dersi kaçırmışım ama, aferin bana. Dün gece de sitenin güncellemesi ile uğraştım. Siz her ne kadar farkedemeseniz de site yenilendi, Wordpress’in 2.5 sürümüne geçiş yaptık. Aklıma gelmedi değil aslında temayı da değiştirmek ama şimdilik bi kalsın diyorum.

Bugün Tarih dersinde 5 kişi sunum yapınca kafam bir milyon olmakta zorlanmadı. Öğle yemeğinin ardından İstatistik dersinde iyice uykum geldi. Baktım hoca habire bana soru sorup beni rahat bırakmıyor, kaçtım ikinci dersten Cabi ile kütüphanede temiz bir uyku çektik. (1.5 saat ) Şimdi de odadayım zaten. Yolda gelirken web sitemin (yani buranın) bir yıllık parasını da yatırdım, artık bir sene boyunca daha bu ev bizim

Bugün ayın 7’si. Ayın 19′unda ablamın, 25′inde de Hüseyin’in doğumgünü var. Ne alsam ne alsam diye çok düşünüyorum. Hüseyin’e her durumda bir hediye bulurum da, ablama alacağım hediyeyi iyi seçmem gerekli sanırım. İnşallah ayın 19′unun olduğu haftasonu da Ünye’de evde olacağım. Şöyle derslerin arasında bir kaçamak yapayım diyorum. Bu haftasonu da Blog Yazarları Toplantısı var. Orada da bir konuşma yapacağım Ona da bir ara yazı hazırlamak lazım.

Bu arada ben açım, gidip yemek yapayım. Benden bu günlük bu kadar günlük. Kendine iyi bak, hadi…

]]> http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/sevgili-gunluk-vol1/feed/ 5 http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatil/ http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatil/#comments Fri, 25 Jan 2008 11:36:38 +0000 sertalp bilal http://www.sertalpbilal.com/gunluk-hayat/tatil/ Ve sonunda tatilim resmi olarak başladı, artık evdeyim Bir anne kuzusu olarak, Esra’nın da dediği gibi “kuzucukluk” görevimi yerine getirmeye başladım. Tekrar Karadeniz’i görebilmek çok güzel, dönem içerisinde sanki okul hiç bitmeyecekmiş gibi geliyordu. Çok bunaldık ama şükür kavuştuk tatilimize. Düşünüyorum da acaba bir işe girip çalışmaya başlayınca, üstümdeki kişi ile bu tatil konusunda çok papaz olur muyum acaba? Her bünyenin biraz dinlenmeye ihtiyacı var elbet ama şahsen bu ihtiyacın bende son noktaya ulaştığını düşünmekteyim.

Buraya gelmeden önce Hüseyin’le Eskişehir’e gittim. Belki başka bir yazıda orada neler yaptığımızı da yazarım. Çok yordu Hüseyin beni. Şimdi ise başım zonkluyor biraz, dün 9 saatlik Ünye yolunda müzik dinleye dinleye bu hale geldim. Bilkent’te 75.yurdu en son terkeden bendim sanırım Evde olmak güzel en nihayetinde. Bu gelişimde Mahmut’u da yanımda getirdim. Son fotoğrafından beri epey büyüdü aslında Mahmut, şu an yanılmıyorsam 14 tane yaprağı var. İpek Abla’nın tavsiyelerine uyduk, bir de sararan yapraklarını kestik. O kestiğimiz günden sonra çok düzenli sulamaya çalıştık. 3 günde bir suluyoruz Mahmut’u. Dün eve getirdim, annem ona güzel bir yer bulup yerleştirdi. Annemden yeni birşey daha öğrendim, çiçekler gece sulanmayı sevmezmiş. Yaklaşık 4 aydır Mahmut’u gece suladığımızı düşününce bir garip oldum doğrusu. Şimdi Mahmut’tan güzel bir çiçek açmasını bekliyoruz heyecanla. Bakalım bu 2 haftalık tatil ona nasıl gelecek? Kim bilir belki de Karadeniz’in havasını, Orta Anadolu’nun o boğuk havasından daha çok sever

Bu tatilde ne yapacak peki Bilal? Öncelikle bol bol uyuyacak (Günde 8 saat minimum ). Oyun oynayacak (muhtemelen Roller Coaster Tycoon 3). Kitap okuyacak (Medine Müdafaası, sonra da BinDokuzYüzSeksenDört). Program yazacak (Kızma Birader 2.0). Hepsi bir cümle, çünkü hepsini yapmaya cidden çalışacak. Öylesine söylenmiş hedefler değil, hepsinin belli bir zamanı var aklımda. 2 haftalık tatil bunu yapmak için çok kısa bunun farkındayım ama yine de denemeye değer. Zaten sürekli evde olacağım, bu soğukta bir yere gitmeyiz sanırım.

Tatile gelmemizle birlikte ablamla birlikte lobi faaliyetlerine de başladık İkimizin de artık ehliyeti olduğuna göre eksik olanın ne olduğunu anlamak zor değil sanırım. (Not: Direksiyon sınavını da 85 puanla geçmişiz çok şükür, daha emniyete gidip ehliyeti almadık gerçi ama ehliyetliyiz işte ) Bakalım faaliyetlerimiz sonuca ulaşabilecek mi?

Neyse bakalım, çok uzattık yine. Kendinize iyi bakın, hoşçakalııııın…

Neyse efendim, bindik otobüse geldik. Yolculukta uyuyamadım ama ne hikmetse. Ben hep gece yolculuk yaparım. Aslında epey de güzel uyurum ama bu sefer nedense saat 4′e kadar uyuyamadım. 4′ten sonra biraz daldım galiba. Ama eve varınca çok uykum vardı, yattım, yatış o yatış. Çarşamba günü öğlene kadar uyuduk, sonra kalktık. Öğleden sonra da annem ve babamla birlikte çarşıya gittik, ben saçımı kestirdim. Uzun zamandır saçımı kestirmeyi düşünüyordum zaten, şimdi epey bi kısa kestirdim. Gözlükle ilgili sorunlar vardı, onları da hallettik şükür.

Bayram sabahı erkenden kalktık, önce sabah namazı, ardından bayram namazına. Bayram sabahları insan erken kalkınca kendini iyi hissediyor. Daha önceki bir yazımda bahsetmiştim bundan sanırım. Güzeldi, özeldi yine bu bayramın ilk sabahı. Kurban kesmeye gittik, kestik, geri geldik. Bol bol güldük, eğlendik. Tüm aile birlikte olmak gerçekten güzel. Genelde insan böyle şeylerin kıymetini kaybedince anlar ama elimden geldiğince değerini anlamaya ve öyle de yaşamaya çalışıyorum.

Radyodaki programda “bayramları çocuklarımıza anlatamadık, biz onlara % 50 aktardık, onlar çocuklarına % 25, onlar da çocuklarına % 12.5 aktardı, bayramların içi boşaldı” diyordu bir kadın. Düşündüm de aslında sadece bayram için değil, biz kültürümüzü de böyle yitiriyoruz. Hatta bence bu konu bayramdan da önemli. Neyse bakalım.

İkinci gün felan derken üçüncü gün de bitti. Artık haftasonuna geldik. Cumartesi, Pazar sonra okul. Ne zaman bitecek yahu bu dönem? Hemen cevabını da vereyim, 19 Ocak’ta bitiyormuş finaller. Sonra 4-5 gün daha bekleyeceğim bölüm değişikliği yapabilmek için. Umarım ortalamam 3,50 üzerinde gelir de beklediğime ve bu dönem uğraştığıma değer. Sabah 8.40 dersleri için alarm kurmalarımızın, lisedeyken araba bulamayınca yürüyerek çıktığımız yokuşların, geceleri üşüyerek ders çalışmalarımızın, her seferinde “bu defa adam gibi çalışmaya başlayacağım”ların umarım meyvesini görürüz. Umarım bu sıkıntılarımız bir değer bulur.

Hepinizin bayramını gönülden kutluyor, büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin de gözlerinden öpüyorum. Nice bayramlara!

Eveeeeet sevgili blog sakinleri (pek sakin değilsiniz gerçi bugünlerde, habire laf atıp duruyosunuz ama neyse) bu akşam yine birlikteyiz. Son günlerde kamuoyunu meşgul eden iki konuya açıklık getirmek üzere toplandık buraya. Şu Şebnem Ferak mevzuu öncelikle. Yani insana hata yapma şansı vermiyosunuz hiç. Önce Emre, sonra İpek Abla.. Allah Allah kardeşim, google’da arayanlar mı dersin, dalga geçenler mi… Neyse, bişi demiyorum size…

Buraya can güvenliğimiz tehlikede olduğu için ekleme koymak zorundayım. Bu Şebnem Ferah meselesi sevgili Missing86‘nın yol açtığı bir krizdir. Ailesindeki herkes karate vs. bildiği için ismimi yaz deyince yazmak zorunda kaldım yani.. Bu yazı için canımızdan mı olalım di mi? Neyse ben de cevap verirken Şebnem Ferak yazmışım (bkz. Cbox kayıtları). Yani mesele bu..

İkinci mevzuu reklam mevzuu.. İçiniz rahat edecekse söylüyorum, hem Avea’dan hem Google’dan hem de balık şirketlerinden sayenizde tonlarca para aldım çatır çatır yedim Ramazan’da iftarlarımı bunlarla yaptım, hayırlara vesile oldunuz. Heh bu gece de reklamımı yapacağım, bekleyin geliyor…

Malum bayram geldi. Hepimiz yollara düşeceğiz, kimisi de evlerine çoktan vardı. Öncelikle hepinize hayırlı yolculuklar diliyorum, kazasız belasız evlerinize varırsınız inşallah. Ben de Allah nasip ederse yarın (yani bugün oldu) saat 21.30′da Aşti’den kalkacak olan Sema Turizm (reklam var) arabası ile evime gideceğim. Heh, bugünkü sponsorumuz da bu firma işte. Tövbeee…

Bayramınızı şimdiden kutluyorum. Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüyorum. Bayram boyunca yazı yazar mıyım muallak, sağolsun hocalarımız çok büyük (!) anlayış göstererek Pazartesi gününe ödev verdiler. Ben hocayı ve dersi söylemeyeyim ama anlayanlar çıkar elbet. Neyse efendim. Bugün size bir şiir yazacaktım, çok güzel dizeler de vardı aklımda da bu eve gitme sevinci felan derken hepsi birbirine karıştı. Yazı da karıştı yahu.

Sağlıcakla…

Aslında aynı gün içerisinde birden çok yazı yazmak adetim değildi ama biraz önce haberini aldığım bir haberi sizinle paylaşmak şart oldu birden. Beni böyle heyecanla yazmaya teşvik eden haberin kaynağı memleketten, Ünye’den..

Kimdir kısmında size başlangıç düzeyinde elektro gitar çaldığımdan bahsetmiştim. Kullanmakta olduğum gitarın ilk sahibi Hüseyin Sina Coşkun, habire bana gitarımı geliştirmem konusunda uyarılarda bulunuyordu. Neyse efendim ben ta lise 3′te iken anlamıştım bu çocuğun meşhur olacağını felan. Bir ışık görmüştüm yani

Sina’nın arkadaşları ile Ünye’de müzik yaptıkları bir grupları var. Adları “Hipertansiyon”. Hakikaten yüksek tansiyonlu bu arkadaşlarımız, metal-rock çalıp söylüyorlar. Ben bugüne kadar sadece bir stüdyoda çektikleri videoyu izlemiştim. Hipertansiyon grubu, küçük bir ilçede bize rock müziğin nasıl yer edinebileceğini gösterdi. Ben Ünye’de böyle şeylerin olmasını pek beklemezdim ama oluyomuş demek ki Eski blog takipçilerimin bildiği üzere Pentagram grubuna büyük bir hayranlığım vardır. Hipertansiyon’un Pentagram şarkılarını seslendirdikleri Ünye Rock Günü (ya da gecesi) 10 Eylül’de Belediye Sineması’nda gerçekleşmiş. Sabancı Çocuk Yuvası’ndan çocukların da izlemeye geldikleri bu organizasyonda, birazdan videoda da göreceğiniz üzere sadece izlemekle kalmamış, hem şarkılara eşlik etmişler, hem de zıp zıp zıplamışlar.

Hipertansiyon Grubu’nun üyelerini sayalım sizlere:

Vokal: Oğuzhan Baki, Solo Gitar: Tolga Arslan, Ritim Gitar: Hüseyin Sina Coşkun, Davul: Ender Ahmet Yurt, Bas Gitar & Back Vokal: Özgün Pehlivan

Youtube’da videolarını bu linkten bulabilirsiniz. (Bkz. Hipertansiyon Videoları) Ben ayrıca ek olarak aşağıya bir tane yerleştirdim. Umarım beğenirsiniz.

Benim de birden gitar sevdam canlandı mı ne…