İlk sobemiz, çok sevdiğimiz çizer ablamız Bengi Abla’dan gelmiş. (Bkz) Biraz geç oldu ama kusura bakma abla 1 ay dolmadan cevaplıyorum he he Bu sobe biraz ilginç birşey. Bir öyküsü felan var. The Lost Room adlı bir diziye gönderme yapılıyor. Bu dizide (ya da film tam bilemiyorum ) birçok sihirili nesne varmış. Mesela bir anahtar her kapıyı açabiliyor ve sizi bir otel odasına götürüyormuş. Tarak zamanı 10 saniye durdurabiliyor falan. Bu böyle böyle devam ediyor. Gerisini merak edenler bu sobeyi başlatanın blogundan okuyabilir.

Peki soru şu: Ben hangi sihirli nesneyi seçerdim? Çok zor bir soru gibi göründü ama final döneminde olduğumuz için yanıt vermesi kolay sanırım Kendi sihirli nesnemizi tasarlama hakkımız varmış, ben sihirli bir kalem isterdim. Sınav kağıdının üzerine elimi koyunca bana cevapları otomatik olarak yazdırsın. Yazdırsın, yazdırsın ta ki 100 alıncaya dek (Ne kadar da açgözlüyüm yahu ) Evet bu sobe için iki kişi sobeliyorum Birincisi Missing, diğeri de Ercüment.

Diğer sobemiz Talu’dan gelmiş. 29 Kasım’da sobelemiş o da beni, kusura bakmasın ancak cevaplıyorum Evet Talu diyor ki; Hayalinizin resmini gösterin bize… Şimdiii, Talu’cum mutluluğun resmi çizilemediği gibi hayalin de resmi çizilemez deyip kaçsam olmuyor di mi

Neyse bakalım, hayallerimi gözden geçirdim de galiba şu andaki isteğim (hep değişiyolar ) okulu iyi bir ortalama ile bitirip Stanford Üniversitesi’nde yani California / Amerika’da master yapmak. Onun da resmini koyuyorum sizler için işte buradaaaa

Evet bu sobe için de 3lf ve Bengi Abla‘yı sobeledimmmm… Hadi bakalım

Ve yine bir sobeleme(mimleme) yazısı ile karşınızdayım. Sevgili Deniz bizi mimlemiş, sıra bize geçti, görevimiz bizi en iyi anlatan dörtlük veya şiiri yazmak. En iyi ifade eden deyimi biraz ağır geldi ama sizin de beğeneceğinizi umduğum bir şiir buldum. Düş Hekimi olarak da bilinen Yalçın Ergir’in Basit Yaşamak adlı şiiri:

Basit Yaşamak

Basit yaşayacaksın.
Mesela susayınca su içecek kadar basit.
Dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.

Tek düğmesi olacak elindeki cihazin;
tek bir düğme, tek bir cümle gibi…
Sevince lafı dolandırmadan soylediğin
“seni seviyorum” gibi.

Basit bir öpücük yetecek sana…
Basit, sıcak bir öpücük;
ve o opücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin.
O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,
öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.

Kabak çekirdeği verecek sana
rakamların veremediği mutluluğu.

El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak
en değerli kağıdın;
hep yanında taşıdığın,
atmaya kıyamadığın.

İki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
Kısacık olacak uyanman,
ve yola çıkman arasında geçen süre;
kısacık olacak
sıcacık kollara dolanman
ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.

Kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;
bakışların bile anlatabilecek kendini.

Beklentilerin de basit olacak:
Kaf Dağı’nın önünde bekleyecek mutluluklar.
Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;
ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana
en ucuz aşk romanını.

Pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini.
Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.

Bir kaşarlı tost olacak aradığın
nasıl oturacağını bilemediğin sofrada,
parmakların en kıymetli çatalın.
Yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık denklemleri.
İskender’in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.

Bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana
kontrplak bir gitarda doğru basılmış bir
“fa diyez”in mutluluğunu.

Makyajı ilk “a” sına kadar bilmen yetecek.
Temizlik kokacak en pahalı parfümün.

“Bilmiyorum” diyebileceksin bilmediğinde ve
Çok normal olacak onu da bilemeyişin.
Tek dereden su getirmen yetecek,
bir “istemiyorum” diyebilmeye.

Ne durduğu farketmeyecek abanın altında.

Saatin, sadece saati gosterecek;
Telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın.
Küçük bir not defteri olacak bilgini en hızlı sayan.

Basit yaşayacaksın, basit.
Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi

basit…

Yalçın Ergir

Sıra geldi yeni kurbanlara.. En çok da bu kısmını seviyorum şu sobe işlerinin. Ben Başak Ölmez ve Tuuce‘yi sobeliyorum. Hadi bakalım

Evet sevgili dostlar, aklıma bugün blogcu’da geçirdiğim zamanlar geldi. İlk blogumu açtığım zamanlarda şu sobe işine merak salmıştım. Zannediyorum ki tüm yeni blog yazarları da merak etmiştir ve istemiştir ki onları da bir ’sobeleyen’ olsun. Çünkü bu gerçekten hoş ve zevkli bir şekilde, dalga dalga diğer bloglara da yayılan bir oyun. Ben de uzun bir süre beni birileri sobelesin diye beklemiştim. İlk sobemde sobelediklerim ise sobelerini hiç umursamamışlardı (LebiDerya Abla okuyorsan bu taş sanadır.) Eh ne yapsın gariban balık.. Yeni sitemiz iki tane sobe almıştır. Ben ikisi için de ayrı ayrı cevap yazıp ayrı kişileri sobeleyeceğim. Başlıyorum..

İlk sobemizi BlahBlah abla yaptı. Okuduğumuz kitabın 187. sayfasını özetlememizi istemiş. Şimdi şöyle komik bir durum var ki okuduğum kitap toplam 97 sayfa. O yüzden ne yapsam diye düşünürken aklıma başka bir yol geldi. 187 değil de ben size 87. sayfayı özetleyeyim dedim. Ama şu an 79.sayfadayım. Yani şu ilerdeki sayfayı okusam birşeyler eksik kalabilir. (Ne çok nazlandım di mi). Ben size genel olarak kitabı özetleyeyim, benden sonrakiler 187. sayfayı özetlemeye devam etsin olur mu Efendim okuduğum kitap Francis Bacon’un Yeni Atlantis adlı kitabıdır. Derslerden dolayı çok yavaş ilerledim maalesef. Yeni Atlantis, Rönesans döneminde yazılan bir ütopyadır. Hatta bu ütopya kitaplar arasında meşhur olanlardandır. Francis Bacon, Avrupa’yı eleştirmek için bu kitapta bir ütopya krallık hayal ediyor. Bu krallık bir adada kimsenin bilmediği bir yerde bulunmaktadır. Teknik ve kültürel olarak ileridedirler ve yazarın ifade ettiğine göre gerçek bir cennettir. Öykü anlatıcı kişinin adaya rastlaması ve o krallıkta misafir olarak kabul edilmesiyle başlar.. İşte size özet

Ben bu sobe için, Tuuce.Net, Yeldeğirmenlerine Karşı, İlkNurcan ve 3lf‘i sobeliyorum.

Efendim, ikinci sobemize geçelim.

Yeni tanıştığım blogculardan Elif (3lf) “kendi sobemi kendim yaptım, tek başıma kendim cevapladım, girmesinler havaya” diyerek, kendi sobesini yapmış. Bizi de sobelememiş aslında ama cevaplama görevini üzerime alıyorum Elif’in sobesi boşluklu yerleri doldurmak şeklinde. Hemen cevaplayalım.

• Ben küçükken denizlerin sonunda şelale var sanırdım.
• Aslında ben; çok açım.
• İlk kopyamı sanırsam lise 1. sınıfta coğrafya dersinde çektim.
• En saçma huyum; yerde sönmemiş bir sigara varsa, otobüsü kaçırma pahasına gidip söndürmek, söndürmezsem de kafayı yemektir.
• Cep telefonum; Cabi, Ahmet ve Hüseyin’in mesajlarıyla dolu.
• Aşk bence; hiç de komik olmayan bir şaka .
• En sevdiğim bloglar; Bembi’nin Eskiz Defteri ve Kiremit.

Bu sobe için de Bembi’nin Eskiz Defteri‘ni, Zehra’nin Evi‘ni ve Emre Deniz‘i sobeliyorum.

Hepinize bol sobeli günler.