Eveeet çocuklar, bir final döneminin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım. Önceki zamanlarda ne hissediyordum hatırlamıyorum ama kendimi çok çok iyi hissediyorum. Neydi o öyle, 7 final, 2 proje gösterimi, 1 ödevi tam 10 günde yaptık. Birçok öğrenci yurdun muhtelif yerlerinde bunun gibi, belki bundan daha zor programlara sahipler ama inanın bu tempo benim tüm enerjimi bitirdi. Finallere iyi başladım, ortaya doğru batırıyorum derken, son bir kuvvetle toparlamayı başardım.

Bu dönem aldığım 2 tane bilgisayar mühendisliği (CS) dersi epey iyi geçti. Onun dışında aldığım üç bölüm dersinin 1 tanesi çok fena patladı (stokastik). Aslında sene başında en rahat yapabileceğim dersin bu olduğunu düşünüyordum. Finallere çalışırken bir konu açılmıştı daha önce bir final yüzünden ağlayıp ağlamadığımızla alakalı. Orada aklıma geldi, ikinci sınıfın ikinci dönemindeyken manufacturing adlı dersin vizesi epey kötü geçmişti, sınavdan çıkınca geniş bir çimenlik alana gidip (bilkenti bilenler için, MSSF-Merkez Kampüs arasındaki yer) biraz ağlamıştım sanırım. Yok canım, öyle çok fazla da değil, birazcık Epeyce kızmıştım kendime. Adam gibi derslere gitme, çalışmayı (her zamanki gibi) son geceye bırak, sonra sınav kötü geçince üzül. Çok kötü olmuştum o gün. İşte bu stokastik sınavı da ondan sonra en kötü geçen sınavım oldu sanırım. Bu sınavdan sonra da epey sinirlendim kendime.

Optimization sınavı öncesi sadece 2 saat, production sınavı öncesi hiç uyumayarak yeni rekorlara imza attık Ahmet’le. Final dönemi boyunca Ahmet’le birlikte çalıştık ve benim için epey verimli oldu. Ahmet’lerin evini kendi evim gibi kullandım tabi bu arada. İnsanın yerini değiştirmesi çalışması açısından güzel birşey(miş). Tebdil-i mekanda ferahlık varmış hakikaten.

Acısı ve tatlısıyla bir final dönemi daha geride kaldı Allah’a şükürler olsun. Bu arada bir süredir ticaretle ilgileniyordum, biriktirdiklerimle kendime bir T-Mobile G1 aldım Bu dönemdeki benim açımdan güzel olan nadir şeylerden birisi bu sanırım. Android isimli açık kaynaklı bir işletim sistemi var ve tatil boyunca telefona program yazmayı düşünüyorum. İşte benden şimdilik bu kadar. Yarın eve döneceğim, ama bir yazı yazmayı da ihmal etmem. Sağlıcakla.

Resim: #

Sorularınız “balık sen onu biliyoruz da, papatya kim” şeklindeydi. Aslında siz bilmeseniz de ablam, annem bu sorunun cevabını biliyorlar Zaten az çok benim için ne anlam ifade ettiği ipuçlarından belli oluyor (missing iyi yakalamıştı ipuçlarını) zaten bu kadarı da size yeter. Hayatımda, hayatımı değerli kılan birinin var olduğunu bilseniz umarım sorularınızın cevabını almış olursunuz. Gerçi bu yeni birşey değil, ama sizin öğrenmeniz geç oldu sanırım biraz. Zaten özel hayatın gizliliği diye birşey var kardeşim, bu konuda sorduğunuz diğer sorulara cevap vermeyeceğim. 1-2-3 Tıp!

Son günlerde avatarımı bana benzeten ve beğenen arkadaşlar oldular. Şu yukarıdaki resim de işte o avatar. Bu resmin, papatyacık tarafından gönderildiğinin altını çizer, ters yorum yapacak olan arkadaşların alnını karışlayacağımı da ayrıca not ederim

Bugün Bilkent’te Trafik Oryantasyonuna katıldık. Bizi sınav yaptılar üniversiteye arabayla girebilmeye izin almamız için. Enteresan sorular yok muydu, vardı. Biraz zorlandım, inşallah geçeriz şu sınavı. Eğer başıma gelmeyecekse size birşey anlatayım. Ya da neyse anlatmayayım, geç oldu. Sonra anlatırım yorumlarda. Efendim sohbetinize doyum olmuyor ama bugünlük bu kadar olsun. Selametle

Neyse boşverelim Manuf’u. Okul bitiyor. 30 Mayıs’ta artık hür ve özgür bir öğrenci olacağım. Aslında bir öğrenci hiçbir zaman özgür olmaz ama neyse. Artık 2.sınıf bitiyor. Şükür vallahi, öğrencilik hayatımın en zor yılı oldu. Buna çatlayana kadar ÖSS çalıştığımız Lise 3 de dahil. Projesiydi, ödeviydi, vizesiydi derken çok yoğun bir senenin bitimine sadece günler kaldı. Tabi o günler de öyle boş günler değil 8 günde tam 6 tane finalim var. 8 gün, 6 sınav, 1 öğrenci! İlk iş olarak Hüseyin’le Eskişehir’e gideceğim finaller bitince. 3-4 gün orada kaldıktan sonra belki Ankara’ya bir uğrayacağım. Nihai hedef tabii ki Ünye Annemi, babamı, evi, yatağımı, sevgili karanfilim Mahmut’u, balkonu, televizyonu ve elbette annemin yemeklerini çok özledim. 1 ay boyunca güzel bir tatilin ardından 1-30 Temmuz arası staj yapmak üzere Ankara’da olacağım. Ve Ağustos’ta tekrar eve dönüp 1 ay daha tatil yapacağım. Bu seneki tatil planım 1+1 şeklinde özetlenebilir Ve unutmadan (babama da mesajen söylüyorum) bu yaz bol bol arabayı kaçıracağım…

En sonunda “sophomore”den “junior”a geçiyoruz. Hiç bitecek gibi gelmeyen seneyi sonlandırdığıma inanın hiç de üzgün değilim Lisede ortaokulda insan üzülüyo biraz ama üniversitede inanın dua ediyor bittiğine senenin. Okulun bitmesinin en zor tarafı ise eşyaları taşımak. O kadar eşyayla nereye kadar gidebilirsem artık

3.sınıf için planları şimdiden yapmaya başladık Hüseyin’le. Tombul’un ölümünden sonra balık almam sanıyordum ama Hüseyin çok ısrar ediyor. Farklı bir tür balık besleyelim akvaryum boş boş durmasın diyor. Bu konuyu daha detaylıca bir düşünmek lazım… Bunun yanı sıra yine aynı yurtta kalacağız gelecek sene Hüseyin’le. Formlarımızı teslim ettik, her ne kadar ben kağıdımı teslim ederken elim titrese de Hüseyin’le aynı odada kalmayı kabul etmek zorunda kaldım Hüseyin hakkaten dağınık (kendine bak deme sakın döverim seni) biraz sorumsuz ama iyi bir oda arkadaşı. En azından fikirlerimiz epey birbirine benzediğinden hiç sıkıntımız yok. Bazen dövesim gelmiyor değil ama gücüm yetmiyo. Bu yaz biraz da kas çalışayım ben

2.Sınıfa dair aklımda kalanları bir özetleyeyim bakalım. Eylül ayında “bu dönem adam gibi çalışalım” diye Cabi’yle konuştuğumu hatırlıyorum. Sonra IE271 projesi için Sincan’a ilk gidişimizin 1.5 saat sürdüğünü. Probability dersinde hocaya “vallaha bugün quiz yok dediniz” diye yemin edip, bizi kurtarmıştı bir kız onu da hatırlıyorum. Ramazan ayında ODTÜ’de yaptığım iftarı zaten hiç unutmadım Sonra Aba Piknik’in Karanfil’deki büyük şubesinde Ahmet’lerle yaşadığımız ilginç olayı (garsonla tartışmıştık) da hatırlamaktayım. Sömestr’da Hüseyin’le puzzle yaptığımız günler de aklımda Eskişehir’deyken. Ne soğuk vardı bir ara Ankara’da yahu… Kaç kat giyiniyorduk öyle 1 hafta beklemiştim Sömestr’da bölüm değişikliği için ama maalesef not ortalamasını tutturamayıp Endüstri Mühendisliği limanına demir attık. Yine sömestrda Mahmut’u eve götürdüm annemin ellerine teslim ettim. Çok büyümüş kerata çok özledik Hüseyin’le onu. Unutmadan benim ehliyet sınavımla matematik sınavımın çakışması Ehliyet sınavına birkaç ay sonra girmem ve sınavdan da birkaç ay sonra gidip ehliyetimi almam… İlk dönemin hemen başında Mustafa Nakeeb’in kahkahaları unutulacak gibi değildi. Ve yine ilk dönemin sonunda bir gecede yazdığımız müthiş IE271 projesi raporu. Cıvatalar, sayılar, Cabi, Ahmet, process chart, flow bilmemne, chart churt İkinci dönem başında ekonomi dersi almaya karar vermemiz… Hep sıkıcı olmasını nasıl başardıklarını bilmediğim Manuf dersleri… Son derslerde sarhoş olduğunu düşündüğüm ekonomi hocası ve onun esprileri. İstatistik ve Tarih’de hocaların arada bir bana soru sormasından duyduğum büyük heyecan ve korku Cabi ile aylar aylar sonra ilk defa Milli Kütüphane’ye gitmemiz… Doğum günümden bir gün önce yediğim müthiş mantının tadı da damağımda hala. Sonra Tombul’un odaya gelmesi, hasta olması… Benim akvaryum arayışlarım, yem almalarım… Tombul’un vefatından sonra odaya lale aldığım günü de hatırlıyorum hala. Sonra ablamın hediyesi fritözün odaya girmesi ile odada patates kızartması fırtınası esmesi Manuf midtermi sonrası çimlere gidip kendi kendimi tartaklamam (nasıl yaptın demeyin hatırlamıyorum detayları ) Sonra birçok şirketten yağmur gibi yağan “Staja kabul edilmediniz” yazıları. Hatta cep telefonuma gönderen bile oldu (Mosch adlı şirket )

Vel hasılı kelam, bir sene acısı çok acı olarak, tatlısı da azcık tatlı olarak bitti.. Umarım daha güzel bir sene bizi bekliyordur. 30 Mayıs’ı iple çekiyorum!

Olan bize oldu. Kaç gün boyunca çalışmamızın emeği hayal kırıklığı oldu. Kaç gün derken bunun içinde gittiğimiz dersler, quiz çalışmalarımız, lab assignment’larımız da var. O kadar uğraş, sonra bu kadar düşük almayı bekle. Eğer sınavdan 30′un üzerinde not alırsam kendimi tebrik edeceğim. Çok kötü oldum sınavdan sonra. Zaten 2 saatlik sınavdı, ilk saati bittikten biraz sonra verdim. Dursam ağlayacaktım herhalde. Epey uzun bir zamandır bu kadar kötü bir sınav geçirmemiştim (işin aslı ilk dönemki IE271 dersi de epey kötü gitmişti ama ona pek çalışmadığımdan hakkettim diye düşünüyordum, şimdi gel bunu açıkla…)

O kadar zahmete katlanıyoruz ki okumak için. Liseyi de yatılı okumuş bir öğrenci olarak, aldığım şu eğitimin hakikaten çok büyük zahmetlerle alındığının altını çizmek isterim. Bizim için herşeyin en iyisini isteyen anne-babalarımızdan, hocalarımıza kadar herkes çok emek harcıyor. O yüzden çok üzüldüm bugün sınavın kötü geçmesine. Mesele kötü not almak değil, ama bu emekleri boşa çıkarmak. Ne kadar kendime itiraf etmeye korksam da biraz tembellik var üzerimde. O tembellik beni böyle yaptı diye sınavdan çıkınca çok bozuktu moralim… Her ne kadar bundan sonra dersi toparlarsın felan dense bile, üzerimdeki kötü etkisi çok oldu bu sınavın. Dersi bırakıp seneye almak da mümkün değil, çünkü bu dersi bırakmak okulu bir sene uzatıyor.

Ders hakkında eleştri yapıp kendimi rahatlatayım, bu dersin ne anlatmak istediği belli değil. Normalde Makine Mühendisliği dersi olan bu Manufacturing dersi, bizim üniversitede bizim bölüm tarafından (Endüstri Müh.) veriliyor. İçeriği çok karışık. Her konudan az az ilave etmişler. Sonuç olarak elimizde, labda yaptığımız torna parçasından başka hiçbir şey kalmıyor. Ne anlattığı belli değil, ne istediği belli değil. Sınava çalışırken neye çalışacağımı bile bilemedim…

Pazartesi günü başka bir sınav olmasa Cumartesi gününü üzerimdeki şu depresif havayı atmak için kullanacaktım. Zaten bozuk olan moralimi daha da bozmamak için adam gibi çalışayım hiç olmazsa…

Evet ilk vize (midterm) döneminin neredeyse sonuna geldik. Tarih, Optimizasyon, Ekonomi ve İstatistik sınavları bitti (çok şükür). Geriye 2 tane kaldı ama en yakını gelecek Cuma gününe zaten. İstatistik’ten 88, Optimizasyon’dan da 81 aldığım ilk açıklanan sınavlar. Diğerleri pek iyi geçmedi ama inşallah gelir iyi bir şeyler. Bu süre içinde yemeklerle zaten iyi olan aram da iyileşti.

Özellikle sınav dönemlerinde alışveriş için çarşıya çıkacak zaman olmadığından genelde internetten sipariş veriyoruz. Gerçekten çok rahat oluyor. Bu dönemin başından beri bu güzel uygulamayı keşfederek nakit ve vakit kazandırdığım için kendi kendimi kutluyorum. Ankara ve İstanbul’da oturan şanslı kardeşlerimiz buraya tıklayarak, üye olarak sipariş verdirtebilirler. Son verdiğimiz sipariş az önce geldiğinden dolayı bir şey geldi aklıma onu yazmak istedim aslında ama yazı uzadıkça uzadı. Son siparişte 400 gram yufka da aldık. Karar verdim, sigara böreği yapacağım! Hüseyin “rezil oluruz” dediği için az aldım ama azimliyim. Yapamazsak kaybedilecek çok bir şey yok ama yapabilirsek kazanacağımız çok şey var

Dersler de tüm yoğunluğu ile devam ediyor. Humanity dersinde hoca garip garip şeyler anlatıyordu, pek anlamadım (her zamanki gibi ) ama olsun. Bizim Humanity hocası İtalyan aslında (Constantino Constantini) , İngilizce konuşunca anlaması zor oluyor. İtalyanca anlatsa anlarım belki biraz :P  Ya bugün derste farkettim de ben bazı insanlara hakikaten sinir oluyorum. En son katil edecekler beni huleyn. Şöyle burnu havada olan insanların burunlarını alıp sürtesim geliyo. Neyse sinirlendim yine…

İşte çizgi romanımız:

Sömestr Başlangıcında

İlk hafta bittiğinde

İkinci hafta bittiğinde

Mid-Term (Vize) Öncesi

Mid-Term Esnasında

Mid-Term Sonrası

Final Sınavları Öncesinde

Final Sınavları Tarihlerini Öğrenince

Finalden 7 gün önce

Finalden 6 gün önce

Finalden 5 gün önce

Finalden 4 gün önce

Finalden 3 gün önce

Finalden 2 gün önce

Finalden 1 gün önce

Final sınavından önceki gece

Final sınavının 1 saat öncesi

Final Sınavında

Final Sınavı binasından çıkarken

Final Sınavı sonrası, tatilde

Şahsen kendimden çok şey buldum bu resimlerde. Hüseyin’in ve diğer tüm öğrenci arkadaşlarımın da birşeyler bulacağını sanıyorum

Ne diyorum biliyor musunuz, bence direksiyon sınavının adı debriyaj sınavı olmalı. Direksiyon çevirmede pek de bir numara yok, önemli olan debriyaja nerde basacağını bilmek Ciddiyim yahu. Olur olmaz yerde ayağınızı çekerseniz istop ediyor araba. Benden söylemesi, sonra “vay efendim yolda kaldım” demeyin. (Laf aramızda fena da sürmüyorum hani)

Finaller diyoduk, arabaya daldık. Neyse dediğim gibi toplam 6 günde 5 sınav olacağım en nihayetinde. Eh, bir dönemin daha neredeyse sonuna geldik. Dönemin çoğu gitti azı kaldı, finallerin de azı gitti çoğu kaldı. Ayın 19′una bir rahat varabilirsek dileyin benden ne dilerseniz yahu…

Bunaldık ama bir değerlendirmesini yapalım dönemin. 4,5 ay sürdü dönem yani 14 hafta. Bu süre içinde 9 tane vize’ye (nam-ı diğer midterm) girdik. Yaklaşık 25 tane ödev teslim ettik. Bunun yanı sıra 2 tane proje ödevi verdik. Sayılamayacak kadar çok quize girdik. Hepsi ayrı bir heyecan fırtınsaydı yahu Tüm dönem iyice yorulduk, hatta bu yorgunluk şimdi dizlerimize vuruyor. Final çalışırken uff’a dönüşüyor şimdi bunlar. Ama neyse ki artık bitiyor bir dönem daha. Bengi Abla’nın dediği gibi bu dönemin de kendine has güzelliklerinin olduğunun farkındayız gerçekten. Zor ama meyvesinin tatlı olması da buradan gelmiyor mu? Artık 5 yıl süreceğini hesapladığım üniversite hayatımın 2.5 senesi bitmiş olacak. Yani tam olarak yolun yarısındayız. Bundan ötesi epeyce karanlık görünüyor. Bakalım neler bekleyecek bizi 2. dönemde.

Buraya kadar gelmişken içimde kalan bir şeyi de söylemek istiyorum. Yahu biz her dönem sonunda “abi düzenli çalışmadık böyle oldu” diye ağlaşıyoruz. Diyoruz ki gelecek dönem az az ama düzenli çalışacağız, böyle finallerde kurbanlık koyun gibi gezmeyeceğiz kampüste. Ama ne hikmetse hiç olmuyor öyle şeyler. (zaten onlar sadece filmlerde olur ) Hüseyin’le tekrar konuştuk, 2.dönemde yapacağız ama. Film çekmeyeceğiz yahu, düzenli çalışacaz. Cidden bak, gülmesene evladım. Hıh…

Neyse, şu finaller bitsin açıklansın da daha anlatılacak çok şey var yahu. Şimdilik kendinize iyi bakın, ihmal etmeyin süt içmeyi…

• 30 Kasım Cuma: Prob Quizi
• 1 Aralık Cumartesi: Autocad Midterm’ü (Midterm = Vize)
• 2 Aralık Pazar: TDP çerçevesinde Beypazarı Gezisi
• 3 Aralık Pazartesi: Lineer Quizi
• 7 Aralık Cuma: Prob Midterm’ü
• 7-8-9 Aralık: Oper Projesi Çalışmaları
• 14 Aralık: Prob Quizi
• 16 Aralık: TDP
• 19-20-21-22-23 Aralık: Bayraaaaaam
• 28 Aralık: Prob Quizi
• 30 Aralık: TDP

Ve işte finaller:

• 8 Ocak: Computer Aided Manufacturing (yani Autocad)
• 10 Ocak: Linear Algebra & Differential Equations (Lineer)
• 12 Ocak: Operations Analysis and Design (Oper)
• 17 Ocak: Basic Italian I (İtalyanca)
• 17 Ocak: History of Turkish Republic I (Tarih)
• 18 Ocak: Introduction to Probability (Olasılık)

Ve burada daha yerini almamış yaklaşık 8-9 tane daha quiz, 1 tane midterm, 1 tane de final var. Ayrıca Oper projesinin sunumu, İtalyanca Dinleme Sınavı, ve daha verilmemiş yaklaşık 6 ödev daha var.

Yani uzun lafın kısası, bundan sonra çok daha yoğun bir döneme giriyoruz. İkinci vizeler ve final sınavlarının arasında bayram var ama ben eminim ki sevgili hocalarımız eskiden de olduğu gibi bu bayramda da bizi rahat bırakmayacaklar. Bu, nefes almaya bile zor zaman bulduğumuz programın içine, kişisel işlerimi eklemediğimi de önemle not ederim. Bunların bir kısmında çarşıya gidip alışveriş yapılacak (ki sadece gidip gelmek neredeyse 2 saati buluyor), saç kesilecek (ne zamandır kestiremedim şu saçları yahu), web sitesi ile ilgilenilecek, fırsat olunca konsere tiyatroya (artık ne bulursak ) gidilecek.. falan filan…

Aslında eminim benden daha yoğun kişiler vardır. Ama inanın, şu sekiz haftaya bakınca gözüm çok korkuyor. Zaten 3 dersim şu an çok kritik gidiyor (İtalyanca, Humanity ve Oper). İnanın bazen boğulacak gibi oluyorum. Kafam patlayacak gibi oluyor. Geçen gün bir arkadaş hakkında konuşurken 8 ders aldığını duydum. Eh be kardeşim insaf yani. En nihayetinde hepimiz insanız. 8 tane ders (hem de yüksek kredili) nasıl yapılır yahu. 7 tanesiyle baş edemiyorum ben. Hatta 7′yi bırak sadece 4 tanesi iyi gidiyor. Herşeye rağmen deftere gülümseyen adam çizmek hoş Bu resimdekini ben çizmedim ama sınavların yanına gülen adamlar ekliyorum. Nedenini bulamadım, siz karar verin

Allah’ım sen bize yardım et ya Rabbim… Dualarınızı eksik etmeyin, hoşçakalın.