Valla hiç düşünmemiştim blogun neresini seviyorum diye. Öyle sorulunca şaşırdım. 3lf olsa “ben blog sevmem ki” der, sonra da neden blogunu “sevdiğini” uzun uzun anlatırdı. Hakikaten nedendir bilmem bir türlü tam mutlu olamıyorum şu blogda. Ya yazacak birşey bulmakta zorlanıyorum, ya da yazdığım yazı beni tam anlamıyla ifade etmiyor (suçu da yazıya attım, sanki yazan başka biri yahu). Ama ille de cevap vermek gerekirse sağ tarafta bulunan küçük balıkcığı seviyorum. Biraz da Tombul’u hatırlatıyor sanırım bana.. Neyse bakalım…

Bugün şöyle bir blog alemini dolaştım da, bazı insanlar çok kapalı yazılar yazıyorlar. Anlamak için alim ya da takipçi olmak gerekiyor. Acaba diyorum, benim yazdıklarım da dışarıdan bakanlar için öyle mi görünüyor? Neyse bakalım, en heyecanlı yere geldik tekrar, ben kimi mimliyorum? Bu sefer kimseyi…

Bu dizileri yapanlar içine nasıl bir tutam şey atıyorlar bilmiyorum ama birçoğu bağımlılık yapıyor. Aslında bunun kaynağı içimizde (özellikle bayanlarda) yanan merak ateşi olsa gerek. Bizim Hüseyin bile Lost izlemeye başladı. Yoldan geçen birini çevirip sorsak iddia ediyorum %90 ihtimalle izlediği en az 1 dizi vardır.

Ben neler izliyorum peki? Ben her hafta yayınlanan bir anime diziyi takip ediyorum: Naruto. Epey bir bölüm oldu cidden, izlemesi, senaryosu güzel, cici mi cici bir çizgi dizi. Bunun dışında Hüseyin’le düzenli olarak internet üzerinden Kurtlar Vadisi seyrediyoruz. Ve dün üçüncü dizimi de Birol Abi‘nin yazdığı yazı sayesinde bulmuş oldum: Knight Rider, nam-ı diğer Kara Şimşek. Eskiler bilir, ben de çocukken izlerdim o eski diziyi. Şimdi yenisini çıkarmışlar, iyi de etmişler. İlk bölümünü izledim, beğendim.

Ya televizyon ya bilgisayar başından olsun, izlediğimiz, takip ettiğimiz birşeyler var değil mi? Bundan güzel bir sobe konusu çıkar diyorum içimden ve ilk defa “kendi sobeni kendin yap” diyerek başlatıyorum sobeyi.

Soru: Siz hangi dizileri izliyorsunuz? Sobemin kurbanları 3lf, Pardus007, DenizAkın, BlahBlah abla

Sahi, bu diziler olmasa ne yapacaktık biz?

Az çok bilirsiniz Google’nın hikayesini. İki öğrenci ödev olarak hazırlamışlar, özellikle de vurgulanır “bir yurt odasında.” Sanırım diğer birkaç büyük site de böyle yurt odasında hazırlanmış. Tesadüf müdür yoksa var mıdır bir hikmeti bilinmez. Kaç senedir yurtta kalırım (3 sene lise, 2.5 sene üniversite) hala zengin olamadım Neyse konuyu saptırmayalım. Google aslında çok mübarek bir buluş. İnternette bir yerde okumuştum sanırım, “Google olmasa bu okul nasıl biterdi” demiş bir arkadaş. Valla okuyunca ben de farkettim. Bizim Hüseyin’in küçük bir kız kardeşi var (Hercai) ilkokula gidiyor. İnternete girip, google’ı açıp oyun aratmış. Hüseyin bunu anlatırken ikimizin de yüzündeki şaşkınlığı görmeliydiniz. Yani 7′den 77′ye lafı pek de yalan değil hani, herkes kullanıyo google’ı.

Artık internetsiz yaşayamaz bir duruma geldiğimizden aslında pek de garip değil sanki Evde de bişeyi arayacağımız zaman hemen annemize sormaz mıyız Evin Google’ı annedir derim ben. Neyin nerde olduğunu anneler bilir Bu açıdan evdeki hayatımızın da yarısı annemizdir diyebiliriz sanırım.

Neyse tekrar tekrar Google’a dönüyorum. Yahu Google eğer bir arama motoru olarak kalsa iyiydi. Ama annemizle yarış etme heyecanı içinde olduğunu sandığım google Adsense işine felan da girerek evin babası rolünü de üstlenmek istedi sanırım. O da yetmedi “ben büyük birader (big brother) olacam” dedi ve google maps’i çıkardı. Sağım google, solum google, döndüm baktım dünya google oldu vallahi. Reader’ıydı, GMail’iydi derken etrafımızı iyicene sardı. Bundan sonra da bu böyle devam eder sanırım.

Şikayetçi miyim peki? Yok valla değilim. Eğer ilerde Google’da çalışırsam çok da sevinecem ayrıca. Çalışma masamın üzerinde, Google bana yolladığı mektup hala duruyor, ilerde mülakata felan gidersem bu mektubu gösterip “siz bana umut verdiniz nolur geri çevirmeyin” diyecem Der miyim, derim

Bu arada Google Maps’in hayatımıza ne kadar girdiğinin küçük ve esprili bir örneği olan bu videoyu izlemenizi şiddetle tavsiye ederim.