Bisiklet: Yol arkadaşım. Bisiklet sürmeyi sevdiğim kızın evinin önünden geçmek için öğrenmiştim, daha ilkokul dördüncü sınıftayken. O zamandan beridir bisiklet en favori ulaşım aracım. Özellikle kampüste, derslere giderken çok kullanıyorum. 7 senelik bisikletimi üniversite 1.sınıfta satıp, kendime yeni bir bisiklet almıştım. İyi ki de almışım. Bilkent’te bisiklet deyince aklıma Emre geliyor sürekli. Zat-ı Alîleri bisiklet manyağı, psikopat bisikletçi, yorulmayan insan. Bisiklet sürerken bana verdiği “SNICKERS SATISFIES” çikolatası hala rüyalarıma giriyor

Şahin: Efsane otomobil. Ankara’ya gelirken yolda bir Şahin gördük. (belki de Doğan’dı, ayırtedemiyorum ki ) Arkadaşımız “Şahin” yazan yerdeki harfleri söktürüp yerine “İSMAİL” yazdırmış hem de orjinaline benzer bir yazı tipi ve metal harflerle Ablam’la gülmekten çatlamıştık. Artık adam “Şahin kim ulen, bu araba benim, yaz koçum oraya İsmail” mi dedi bilemiyoruz. Ayrıca bu arabalar annemin büyük takdirini toplamış “Toroslar Reno 12′ler yolda yok ama Tofaş’ın arabaları hala yolda, bunlar daha dayanıklı heralde” iltifatına nail olmuştur. İsmail YK gençliğinin favorisidir, dediğim gibi efsanedir

İtalyanca: Ömrümden ömür yemiş dildir. Efendim ben 13 yıldır Türkçe dersi almaktayım, bu kadar zorlanmamışımdır Bir arkadaşın gazıyla almıştık, ben vazgeçtim. Dil konusunda gazlı olan bu arkadaş şimdi Türkçe, İngilizce, İtalyanca, Fransızca, Almanca bilmektedir, kendisine “sen şimdi beş insan mı oldun?” dediğimde bana “biz bir adam olabilsek bize yeter” deyip, beni şok etmiştir. İtalyanca öğrenirken hep İtalya’ya gittiğimi hayal ederdim. Aklımda kalan tek cümle “Le presento il signor Rivelli” (Size Senyor Rivelli’yi takdim edeyim) ‘dir. Aslında sadece İtalyanca değil, İngilizce hariç tüm yabancı dillerden uzak durmam lazım bunu anladım. Lazım olursa okul sonrası bir kursa gidip bir dil öğrenmek hedefim, kim bilir belki tekrar barışırım italyanca ile…

Özgürlük, insanın istediğini yapabilmesi değil, istemediği şeyi yapmamasıdır diyor Jean Jacques Rousseau. Normalde hızlı kitap okuyan biri olmama rağmen bu cümleden sonra iyice yavaş okudum kitabı, tane tane, acele etmeden, üzerinde düşünerek, sorgulayarak. Gerçekten de özgürlüğün istediğini yapmak olmadığını bu düşüncelerim sonucu idrak ettim. Hayatta yapmak istediklerimize karar verdikten sonra yapmamız gereken, bu sonuca götürecek yolları tayin etmektir. Bu yollar dışındaki her isteği geri çevirebilmeliyiz. Hayatta en büyük özgürlüğün bu olduğunu şimdi anladım. Her zaman iyi olmayabilir sonuçları tabii ki, ama her zaman yaptığımız hareketlerin nedenini ve sonuçlarını anlamamız faydalı olacaktır.

Her neyse efendim, bugün deneme yazasım hiç yok. Bunun yerine size son günlerde olanlardan bahsedeyim.

Probability dersinde geçen hafta yaptığımız quizden tam puan almışım. Aslında bu sevindirici bir haber ama nedense pek sevinemedim. İşin açıkçası seneye çok durgun başladım. Ünye’de iken kendime böyle söz vermemiştim diyorum ama işin içinden de çıkamıyorum. Ders çalışmak istiyorum, zaman belirliyorum ama yine de yapamıyorum. Ya bilgisayar başında ya da uyuyarak geçiyor vaktim. Kendime kızıyorum o yüzden gittikçe. Bugün kendimle tekrar barışacağım. Dün odayı topladığım gibi, bugün de bu ders işlerini düzene sokacağım. İnşallah bu hafta sonunu istediğim gibi değerlendiririm. Aslında en büyük sorun geç yatmamdan kaynaklanıyor. Uyku saatlerimi düzene sokabilirsem, (zannediyorum ki) işler yoluna girecek.

PHP öğrenmeye başlamıştım kendi çapımda şimdi tekrar başladım. Ücretsiz bir e-book bulmuştum onun sayesinde biraz ilerlettim çalışmalarımı. WordPress’e geçtiğimden beri PHP öğrenmek şart olmuştu zaten. Sitenin işleri ile uğraşırken birkaç şey öğrendim ama isteğim, HTML ve CSS’de olduğu gibi PHP’de de yeterince bilgi sahibi olmak. İşin açıkçası PHP çok daha zevkli çünkü işin içinde programlama var. HTML ve CSS’de sadece grafiksel bir şeyler yapıyorduk.

Bunun yanı sıra Emre ile birkaç haftadır bisiklet sürüyoruz. Düzenli değil ama çok hoş gidiyor. Gecenin bir yarısı msn’de konuşurken anlaşıp çıkıveriyoruz dışarı bir anda. Takip ettiğimiz güzel bir rota var ama canımız değişiklik istediğinde nereye istersek oraya gidiyoruz. Bilkent ve ODTÜ arazisinde köpekler bol sayıda olduğu için korkmuyor değiliz. Hatta geçen günlerin birinde Bilkent’in Doğu ve Merkez kampusleri arasındaki toprak yoldan gelirken köpeğin bir tanesi deli gibi havlıyordu. Biraz korktuk sonra pedallara yüklendik. İşin en garibi MSSF yanından geçtikten sonra fark etmeden yanından geçtiğimiz köpek sürüsüydü. Eğer onları oraya yaklaşmadan görsek oradan geçemeyebilirdik.

Geçen hafta KitapYurdu’ndan kitap siparişi vermiştim. Onların gelmesini bekliyorum heyecanla. Umarım bu haftasonu ya da Pazartesi elimde olurlar. 5 tane kitap gelecek. Bu bayramda en az iki tanesini bitirmeyi hedefliyorum. Bu iki tane kitabı size de açıklayayım, birincisi Richard Perez’in yazdığı Kaybedenler Kulübü adlı bir kitap. 2007 yılında yayınlanmış, güzel de bir kitaba benziyor. İkinci kitapsa, Francis Bacon’un Yeni Atlantis’i. Ütopya kitapları gerçekten çok ilgimi çekiyor, bu kitap da meşhur ütopyalardan birisiymiş. Bakalım sevecek miyiz

Lafı çok uzattım yine galiba. Sizden son olarak bir şey rica edeyim. Son günlerde dinlediğim çok güzel bir şarkı var. Hüseyin’in bile hoşuna gitti, bu tip müzikleri sevmemesine rağmen. Verdiğim linkten indirip dinleyip yorumlarsanız çok sevinirim. Hepinize iyi günler.

Radiohead – Exit Music (For A Film)