Son zamanlarda Elif Şafak’ın kitabından dolayı çokça ağızlarda olan Mevlana’nın çok özlü sözleri var. Onunla açayım yazımı,

Cömertlikte ve yardım etmede akarsu gibi ol, şefkat ve merhamette güneş gibi ol, başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol. Hiddet asabiyette ölü gibi ol. Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol. Hoşgörüde deniz gibi ol. Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol.

Bird_by_Dreams_Made_FleshAma biz hoşgörüsüzlük üzerine bir toplum inşa etmişiz. İnanın hoşgörü ne demek bilmiyoruz. Geçen gün arabayla giderken yola aniden biri atladı. İçimden kızdım, ben olsam belki “önüne baksana” diye söylenirdim bile. Babam da şaşırdı, ama onun öğretmen arkadaşlarından biri “belki adamın bi derdi sıkıntısı vardır, dalmıştır gariban” dedi. O kadar utandım ki. Ben meğer hoşgörülü bir insan olduğumu sadece zannediyormuşum. Diğer insanları, onların yaptıklarını hoş görebilmek bambaşka bir meziyet. Herkese bir kulp takmadan, yaptıkları herşeyle dalga geçmeden önce bir düşünmek, durmak lazım. İşte bunu yapabilen insan iyi insan olmaya iki adım yaklaşıyor. Hep düşünüyordum “iyi insanın ölçüsü nedir” diye. Ve biliyorum ki hoşgörü kesinlikle onlardan birisi.

Bu yazıyı paylaşın

Paylaş! |