Hayatta bazen çok yanlışı üst üste yaptığımız zaman (ya da hayat bize çok yanlış yaptığı zaman) hepimiz bazı şeylere baştan başlamayı isteriz. Yeniden başlamanın en güzel, en temiz yolu biraz ağlamakmış. Biraz değil epey ağlamakmış… ki yaptıklarımız bir daha yapılmamak üzere kazınsın zihnimize. Daha güçlü olmak için bu cidden lazımmış.

Aynı; daha yükseğe zıplamak için dizlerimizi biraz kırdığımız gibi,
şafaktan önce ortalığın iyice karanlık olduğu gibi,
okun yay üzerinde gerilmeden ileriye gidemediği gibi…

Bu yazıyı paylaşın