Büyüdükçe insanları tanıyorum, insanları anlıyorum. Adam gibi olanını da görüyorsun, söylediği her sözün arkasında duran; üçkağıtçı, çıkarcıyı da görüyorsun dün öyleyken, öyle derken bugün böyle olan.. Anladıkça, sevdiklerimi çok seviyorum, sevmediklerimden daha çok uzaklaşıyorum. Biliyorum, iyilikte siyah-beyaz yok sadece; gri bölgeler de var ama bembeyaz olanları görünce siyaha yakın olanlara tahammül etmek zor hale geliyor.

İnsanları anladıkça, artık kimseyi anlamamak istiyorum.

Bu yazıyı paylaşın