O kadar şey yazmak istiyorum ki yine. Kırgınlığımı yazayım, sevincimi yazayım, bunaldığımı yazayım, baharın gelmesine sevindiğimi yazayım.. Her türlü duyguyu bir arada yaşamaya başladım bu aralar. Sevinç de var üzüntü de.. Neden böyle oldu ki bir anda, yani yurt odasında yıllardır sakin sakin yaşayıp gidiyordum. Şikayetçi olduğumdan değil ama bu söylediğim, yani merak ediyorum ne değişti hayatımda, hangi büyük taş yerinden oynadı ki bir anda deprem olmaya başladı. Şimdi bir şekilde ellerimle tuğlalarını tek tek koyduğum hayatımı yıkmış, en baştan yapar gibiyim. Farkediyorum, sanırım değişiyorum.

Son sınıf olduğumuz için mi içimizdeki bu değişim? Yıllar önce liseye başlarken yaşadığım ruhsal değişikliği şimdi tekrar yaşamaya başlamanın tek nedeni, gelecek sene bu yurt odasında olmayacağımdan dolayı mı? Madem yerin değişecek, ben de mi değişeyim diyor ruhum?

İnsanları anlamayı sevmiyorum bazen. Anlamamazlıktan gelemiyorum, ama bazen keşke anlayamasam. Kulaklarımı kapasam, kendi istediğimi yapsam. Başkalarının istediklerini de kendi fonksiyonuma dahil ediyorum, evet bunu kendim bilerek bizzati yapıyorum. Ama bundan emin misin Sertalp? Kendi yiyip bitirdikten sonra, iyi birisi olabilmiş olmayı sahiden istiyor musun? Maalesef evet mi cevabın? Aylar, yıllar sonra yüzünü yana çevirdiğinde iyi insan olmanı takdir eden birisi olacak mı sence yanında? Ama tüm bu soruların cevaplarını tek başına veremeyeceğinden dolayı, yukarıya sevk etmek en mantıklısı sanırım. İnşallah hayırlısı diyeyim, öyle olsun.

Kafam karışık ama ders durumları da en az bir o kadar karışık. Sürekli bir gün sonraya yetiştirmem gereken bir sürü iş oluyor. Allah’a şükür yetiştiriyorum, ama yaşlandırıyor beni bu okul sanırım. Düzenli bir insan olmayı da başaramadığım için artık bu durumdan şikayetçi de değilim. Ben böyleyim yani. Son dakikaya bırakıyorum işleri, ama yapıyorum da sonuçta.

Hayırlısı Sertalp, hayırlısı…

Bu yazıyı paylaşın