“Good bye Halcyon Days” ile bitiyordu geçen gün izlediğim çizgi film. Ne olduğunu bilmiyordum Halcyon kelimesinin ve internette aramaya başladım. Farkettim ki tek arayan ben değilmişim. Ne kadar şaşırdım bilemezsiniz. Bir çizgi filmde geçen sadece bir kelimenin bile ne kadar ilgiyle takip edildiğini görünce hakikaten şaşırdım. Ve ilk defa “sanatın” insanları yönlendirme gücünü farkettim.

Sanatçı olmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu anlamak için çok güzel bir örnek bu. Yaptıklarınız, yazdıklarınız, resmettikleriniz insanlar tarafından takip ediliyor. Birçoğumuz hala ders kitaplarımızı bile okumaktan geri kalmışken, bir sanatçının elinden, beyninden çıkan o kelimeleri hazine gibi görüyoruz. Çünkü sanat insana kendisini anlatıyor. Hiçbir ders kitabı verilen sözden geri dönülmemesi gerektiğini, hayatımızdaki insanların bizden daha değerli olduklarını, yaşamaya dair en ufak şeylerin bile ne kadar değerli olduğunu anlatmaz. Bunu anlatmak, insana “insanı” hatırlatmak sanatçının görevi değil mi? Ben yeni anladım bunu. O yüzden anladım sanatçı olmanın ne kadar önemli olduğunu…

Bir ressam, bir müzisyen bile insana farklı şeyler hissettirebilir. Evet belki çoğumuz bir resme bakınca bir şey anlamıyor ama önemli olan resmin bize ne hatırlattığı. Yaşanılan anların o lezzetini bize tattırabildiği ve bunun yanıda bize yeni tatlar öğretebildiği sürece güzel sanat. Yaşamak için bir gereklilik değil, ama güzel yaşamak için sanırım bir gereklilik sanat.

Bu blogda yazdığım yazılarda ben de sizi bir yerlere sürükleyebiliyorsam, size birşeyler düşündürebiliyor, düşünce kapılarınızı zorluyor, yeni duygular keşfetmenizi sağlıyorsam inanın çok mutlu olurum. Çünkü insan düşünmediği zaman yerini kan alıyor, savaş alıyor. Yaşamın tadı hep damaklarınızda olsun, sağlıcakla..