Dünyada insanlar cidden ikiye ayrılıyor, iyi ve kötü diye. Hiç öyle grisi de var falan değil, bazı insanlar durağan durumdayken iyi niyetli, bazı insanlar kötü niyetli işte. Ve bizim güzel ülkemizde hiçbir suç gerçek karşılığını bulamıyor. Adalet duygusu gelişmiş olan iyi niyetli insanlar ise bu durumdan acı çekiyor. Keşke gerçekten “Death Note” gerçek olsa da, dünyada cezayı hakedenler gerçekten cezasını bulsa. Sokakta tedirgin yürümekten, köşe başında beni öldürseler ülkemin katillerimi bulmayacağından veya bulsa da 3 ay sonra serbest bırakacağından korkarak yaşamak, baskı altında yaşamaktan daha kötü. Totaliter de olsa, keşke “vatandaşına sahip çıkan” bir ülkede yaşasak. Zira İsrail bizim sivillerimizi öldürdüğünde bile notadan başka birşey yapabildik mi? Şimdi tekrar anlaşmalar imzalanmıyor mu?

Bir aileye sahip olmak hakikaten işin ciddiyetini daha çok kavratıyor. Kendim kadar eşim için de endişe ediyorum her gün.

Demek ki hayat, bu koşullara rağmen hayata devam edebilmeyi test eden birşeymiş…

Bu yazıyı paylaşın