Aynadaki Yalnızlık
Bir Cümle 6 Ekim 2009, SalıGönül ister ki oturup uzun yazılar yazayım, söyleyemediklerimi söyleyeyim, konuşamadıklarımı konuşayım. Her gece oturmama rağmen şu masanın başına; anlatamıyorum, kelimeler henüz oturmamış sanırım yerlerine. Ben yine bir cümle ekleyeyim, dost sohbetini başka zamanlara erteleyelim.
“Yalnızın odasında, ikinci bir yalnızlıktır ayna.” (Özdemir Asaf) #
Aynalara bakmaktan korkar olmak da bu nedenden.
aty - 
6 Ekim 2009 Saat:14:58
Bende şunu diyim sana..
büyüklerimiz ne demiş: “Bekarlık sultanlıktır..” 
Tadını çıkar..
7 Ekim 2009 Saat:22:27
“asaf” şiirlerinde farklı bişey vardır,yani şekil olarak çok beğenmem ama okuduğunda insan ordaki acıyı olduğu gibi hisseder sanki.
özdemir asafla sezai karakoç u çok benzetirim_garip bir benzetme gibi durabilir ve benden başka benzeten yoktur herhalde,ama bu iki amcamın şiirleri çok “duymuş” çok “hissetmiş”dedirtir,şiirdeki garipçe ama içten iştenmiş acıyı okur insan,gülümser,:)
böyle şeyler kolay yazılmaz zannımca,
…
bir gün gözlerimin ta içine bak
anlarsın ölüler de niçin yaşarmış
…
s.k.
8 Ekim 2009 Saat:01:51
Aritmik,
sana katılıyorum. Acıyı hissedebildiğin şiir cidden kolay yazılmamıştır. Ben de çok severim o kadar içten duyulan şiirleri.
Eklediğin güzel dizeler için ayrıca teşekkürler